Sana Döneceğim- Söz

Bölüm 3•

3. Bölüm

Tema:
Derin Alkan
Telefonun alarmını üçüncü kez çalmadan kapattım.
Saat sabahın altısıydı.
Ankara'nın gri sabahlarından biri daha...
Perdeyi araladığımda ince ince yağan yağmur cama vuruyordu. Dudaklarımın kenarı istemsizce kıvrıldı.
Yağmuru hep sevmiştim.
Belki de bana çocukluğumu hatırlattığı içindi.
Çocukken yağmur yağdığında pencerenin önüne oturur, saatlerce damlaların camdan aşağı süzülmesini izlerdim. O zamanlar hayatın bir gün bu kadar ağırlaşabileceğini bilmiyordum.
Yağmur hâlâ aynı yağmurdu.
Ama ben eski Derin değildim.
Perdeyi bırakarak mutfağa doğru yürüdüm. Daha koridora çıkmadan kahve kokusu burnuma geldi.
“Eğer yine kahvaltıyı atlayacaksan sana küseceğim.”
Sesin geldiği yöne baktım.
Cansu, elindeki kahve kupasıyla mutfak tezgâhının önünde duruyordu.
Üniversiteden beri aynı evi paylaşıyorduk. O inşaat mühendisiydi, ben doktordum. Hayatlarımız birbirinden oldukça farklıydı ama yıllar içinde birbirimizin en zor günlerine tanıklık edecek kadar yakınlaşmıştık.
Bazen hiçbir şey anlatmamıza gerek kalmazdı.
Bir bakış yeterdi.
Yorgunluğumuzu birbirimizden saklayamazdık.
Aynı evi paylaşmak zamanla insanı aile yapıyordu.
Gözlerimi ovuşturarak sandalyeye oturdum.
“Bugün nöbetten çıkınca yiyeceğim.”
Cansu kaşlarını kaldırdı.
“Dün de aynısını söylemiştin.”
Haklıydı.
Son zamanlarda eve yalnızca uyumak için uğruyordum.
Masadan bir dilim ekmek alıp aceleyle mutfağın içinde dolaşırken Cansu'nun bakışları üzerimde gezindi.
“Beyaz önlüğünü yine masanın üzerinde unutmuşsun.”
“Gece çok yorgundum.”
Cevabı hiç gecikmedi.
“Sen her gece yorgunsun, Derin.”

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları