YARIM KALAN DOSYA
Bölüm 16•
BÖLÜM 16
Tema:
Gece yarısı Murat Amca'nın telefonundan sonra gözüme bir damla uyku girmemişti.
Salondaki sehpanın üzerinde duran küllük, izmaritlerle dolup taşmıştı. Evin içi ağır bir tütün kokusuyla kaplıydı ama pencereyi açıp o soğuk sabah havasını içeri almaya cesaretim yoktu.
Sanki açarsam, dışarıdaki o fırtına içeri sızacaktı.
Günün ilk ışıkları pencerelerden içeri süzülürken, Demir'in odasının kapısı yavaşça aralandı. Yiğit hâlâ içeride, rüyasız bir uykunun kollarındaydı.
Gözlerim saatte çakılı kaldı.
06.30.
Zaman, Demir'e doğru daralıyordu.
İçeride, dört duvar arasında, demir parmaklıkların arkasında o sinsi fırtınadan habersiz bekliyordu kardeşimi.
Telefonu tekrar elime aldım. Parmaklarım avukatın numarasını buldu. Cevap vermesini beklemeden, sesimdeki o çiğ öfkeyle fısıldadım:
"Bugün o adliyede olacaksın. Sıradan bir sorgu değil bu. Dosyayı yukarıdan biri kurcalıyor. Demir'in yanından bir saniye bile ayrılmayacaksın. Anladın mı beni?"
Karşı taraftan gelen yatıştırıcı sözler içimdeki yangını söndürmeye yetmedi.
Çünkü ben Kartal'dım. Bugüne kadar her tehlikeyi namlumun ucunda eritmiştim. Ama şimdi... Şimdi bir duvarın arkasındaki kardeşime uzanamıyordum.
İçimde büyüyen o çaresizlik, en keskin bıçaktan daha derine batıyordu.
Ben herşeyi çözebilirdim.
Ama şimdi çözemiyordum.
İşte asıl canımı yakan buydu.
Yıllardır omuz omuza verdiğim, uğruna canımı ortaya koyacağım kardeşim parmaklıkların arkasındaydı ve ben sadece bekliyordum.
Beklemek...
Telefonu kapattım.
Salondaki sessizlik yeniden üzerime çöktü.
Başımı geriye yaslayıp gözlerimi kapattım. Bir anlığına yıllar öncesine gittim.
Yetimhanenin soğuk koridorları geldi aklıma.
yıllardır sırtımı yasladığım o adam demir parmaklıkların arkasındaydı.
Ve ben ilk kez ona ulaşamıyordum.
İşte içimdeki çaresizlik tam da buradan geliyordu.
Çünkü Demir sadece kardeşim değildi.
Bu hayatta aile dediğim birkaç şeyden biriydi.
( Demirin anlatımıyla)
Adliye nezarethanesinin o rutubetli, çiğ kokusu ciğerlerime dolarken sırtımı soğuk duvara yasladım.
Tutuklu yargılanmanın en berbat tarafı buydu; zamanın ne zaman akacağını, ne zaman duracağını asla bilemiyordun...
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Ayyy yine çok güzel olmuş canımm❤️✨
Yorum
Yorum bulunamadı.