YARIM KALAN DOSYA

Bölüm 5•

BÖLÜM 5

Tema:

Mahkeme salonuna girdim herkes çok sesizdi sanık mert Kaya içeri alınsin dedi demir geliyordu

Mahkeme salonu kalabalıktı. ellerim kelepçeli şekilde sandalyede oturuyordum Sessizdim sadece etrafı izliyordum
Umarım tutuksuz yargılanırdım
Hâkim dosyayı açtı.
- Sanık Mert Kaya hakkında cinayet şüphesi bulunmaktadır. Dosyadaki deliller değerlendirilmiştir.
Savcı ayağa kalktı.
- Olay yerinde elde edilen bilgiler, sanığın şüpheli konumunu güçlendirmektedir. Kaçma ihtimali de göz önünde bulundurulmalıdır.
Hiçbir şey söylemedim.
Kartal arkada, salonun köşesinde beni izliyordu. Çok kasılmış duruyordu elini yumruk yapmıştı
Hâkim kısa bir sessizlikten sonra konuştu:
Hakim kararını söylerken hepimiz ayağa kalktık içimde küçükde olsa hayla bir umut vardı
- Mevcut delil durumu ve kaçma şüphesi nedeniyle sanığın tutuklu yargılanmasına devam edilmesine karar verilmiştir.
Jandarmalar yanıma doğru geldi ve onlarla birlikte çıkıyordum.
Beni götürürlerken arkasıma baktım.
Kartalın gözlerinin içine baktım yorgun duruyordu.
Kartal hiçbir şey söyleyemedi.
Sadece başını eğdi.
(Kartalın anlatımıyla)
Korktuğum şey başıma gelmişti. Oysa bayağı umutlanmıştım. Demir'in gözlerime attığı çaresiz bakışlar aklımdan çıkmıyordu. Kendimi çok kötü hissediyordum. Savcı çok ağır ve iyi konuşmuştu, o yüzden de Demir tutuklu yargılanacaktı. Görünüşe göre gerçekten Mert Kaya işlemişti cinayeti. Şansa bak, işlediğimiz cinayetlerden kaçıp bir diğerine tutulduk.
Mahkeme salonundan çıktım ve arabaya bindim. Hemen Murat amcayı aradım.
- Alo.
- Alo, efendim Kartal oğlum.
- Murat amca, Demir tutuklu yargılanacak. Lütfen birini bul.
- Aaa, çok üzüldüm. Tamam oğlum, bulacağım birini.
- Tamam, sağ ol Murat amca.
Çok bunalmıştım. Yarım saat kadar arabayla yolculuk yaptım. Arabayı sağa çektim ve biraz yürüdüm. Arka tarafım orman, ön tarafımda denizdi. Buraya Demir'le çok fazla gelirdik. Burayı çok seviyorum. Ben buraya genellikle dertleşmek için geliyordum veya kafamı dağıtmak için. Burası çok rahatlatıcıydı. Dalga sesleri, rüzgâr sesleri ve kuşların cıvıltıları çok hoşuma gitti ve sahile uzandım. Uyuyup gökyüzüne, bulutlara baktım. Saat 11 civarıydı. Zaman hiç geçmiyordu. Suçumuzu üstlenecek birini bulacaktım, sonra Demir sahte kimlik kullandığını söyleyecekti.
Gözlerimi biraz kapattım...
Din-din-din... Din-din-din...
Nereden geldiğini bilmediğim ses beni sebepsizce sakinleştirmişti...
Din-din-din... Din-din-din...

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları