Ertesi gün Cemre, Kuzey, Nermin ve Bora yine birlikte üniversiteye geldiler.
Ders başlamadan önce Cemre, Kuzey'in yanına oturdu. Fakat Kuzey'in yüzü yine asıktı.
Cemre dayanamayarak:
— Kuzey, ne oldu yine?
— Hiçbir şey.
— İki gündür aynı şeyi söylüyorsun.
Kuzey sessiz kaldı.
Tam o sırada Ali sınıfa girip Cemre'ye el salladı.
— Günaydın, Cemre.
Cemre de:
— Günaydın, Ali, dedi.
Kuzey'in bakışları hemen Ali'ye döndü.
Cemre bunu fark edip iç çekti.
— Kuzey, gerçekten abartıyorsun artık.
— Ben mi?
— Evet. İki günden beri Ali'yi kıskanıyorsun. Daha çözülmedi mi bu konu?
Kuzey şaşkınlıkla ona baktı.
— Ne alaka? Ben mi kıskanıyorum? O Ali, benim manitamin peşinde gezecek ve ben bunu abartıyor muyum? Öyle mi Cemre Hanım?
Cemre kaşlarını kaldırdı.
— Evet. Abartıyorsun. Kabul et artık.
Kuzey birkaç saniye sessiz kaldı.
— İyi o zaman.
Cemre:
— Ne iyi o zaman?
Kuzey:
— Bundan sonra ben de başka kızların yanına gideyim. Olur mu?
Cemre hiç düşünmeden:
— Git. Bırakıyorum seni. Git.
Kuzey'in yüzündeki ifade bir anda değişti.
— Ne?
Bölüm Yorumları