Ertesi sabah okul koridoru her zamanki gibi kalabalıktı.
Cemre, Nermin'le konuşarak sınıfa doğru yürüyordu.
— Dün Berat biraz garipti sence de öyle değil miydi? diye sordu Nermin.
Cemre gülümsedi.
— Yok ya, sadece biraz yorgundu.
Nermin "Eğer sana üzülecek bişey yaparsa yemin benim Yadigarlarımla döverim onu tamam mı?"
Cemre gülerek başını sallar "tamam canım benim"
Tam o sırada karşıdan Kuzey ve Bora geldi.
Kuzey, Cemre'nin yanından geçerken her zamanki gibi omzuyla ona hafifçe çarptı.
— Önüne baksana.
Cemre sinirle döndü.
— Sen baksana! Her gördüğünde beni sinirlendirmek zorunda mısın?
— Sen sinirlenmeye çok meraklısın.
— Senden nefret ediyorum Kuzey!
Kuzey alaycı bir gülümsemeyle,
— Ben de senden.
İkisi ters yönlere yürüdü.
Bora iç çekti.
— Siz ikiniz bir gün kavga etmeden durabilecek misiniz?
---
Öğle arasında Berat'ın telefonu çaldı.
Ekranda Cansu yazıyordu.
Berat hemen telefonu sessize aldı.
— Ben biraz kütüphaneye gidiyorum, dedi Cemre'ye.
— Tamam, ben de Nermin'le kantine geçerim.
Berat hızla okulun arka bahçesine gitti.
Cansu onu bekliyordu.
— Bugün de geldin demek.
Berat gülümsedi.
— Gelmez olur muyum?
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Sen söyleeeee 😭😭😭😭
Yorum
Yorum bulunamadı.