Cemre: Hayır! Ben Ali'yi öpmedim! O beni zorla öptü! Ben onu ittim, oradan ayrıldım! Niye inanmıyorsun ya?!
Kuzey: Çünkü fotoğraf ortada, Cemre!
Cemre: Ama fotoğrafın öncesi de var, sonrası da var! Ben sana anlatmaya çalışıyorum!
Kuzey: Ben artık hiçbir şey dinlemek istemiyorum!
Cemre'nin sesi titredi.
Cemre: Kuzey, lütfen…
Kuzey derin bir nefes aldı. Söyleyecekleri kendi canını da yakıyordu ama öfkesi her şeyin önüne geçmişti.
Kuzey: Bitti, Cemre. Bizim ilişkimiz bitti.
Cemre başını iki yana salladı.
Cemre: Hayır… Hayır, Kuzey, böyle söyleme.
Kuzey: Bizden bir daha olmaz. Biz zaten düşmandık, sonra sevgili olduk. Demek ki bizden sevgili olmazmış.
Cemre: Kuzey, ben seni seviyorum…
Kuzey'in gözleri doldu. Bir an Cemre'ye baktı. Sanki söylediklerini geri almak istiyordu ama kendini durdurdu.
Kuzey: Üzgünüm. Bitti.
Arkasını dönüp gitti.
Cemre: KUZEY!
Sahilde…
Kuzey, sahile kadar yürüdü. Denizin karşısında durdu, ayakkabılarıyla kumları ezdi. Yerden küçük bir taş alıp denize doğru fırlattı.
Sonra bir taş daha…
İçinde biriken öfke ve kırgınlıkla bağırdı.
Kuzey: BEN SENİ SEVDİM LAN!
Sesi sahilde yankılandı.
Kuzey: BEN SANA AŞIKTIM LAN, CEMRE!
Bir taş daha fırlattı. Ardından ellerini saçlarının arasından geçirip başını öne eğdi.
Kuzey: Nasıl yaptın bunu bana… Nasıl?
Gözleri dolmuştu. Cemre'yle yaşadığı güzel anlar birer birer aklına geliyordu. Birlikte güldükleri günler, tartışıp barışmaları, birbirlerine verdikleri sözler…
Kuzey sustu. Denize baktı. İçinde hâlâ büyük bir öfke vardı ama Bora'nın sözleri aklını kurcalamaya başlamıştı.
Bora: Kanka, sen onu seviyorsun. Bunu ikimiz de biliyoruz. Ama seviyorsan en azından gerçeği öğren.
Kuzey gözlerini kapattı.
Kuzey: Ben onu kaybetmek istemiyordum, Bora…
Bölüm Yorumları