Sabah olmuştu. Cemre odasında yatağına uzanmış, telefonundaki eski fotoğraflara bakıyordu. Kuzey'le birlikte çektirdikleri fotoğrafı açtı.
Cemre: Keşke her şey eskisi gibi olsaydı…
Tam o sırada kapı açıldı. Nermin içeri girdi.
Nermin: Günaydın, uyandın mı?
Cemre: Günaydın.
Nermin: Bugün biraz dışarı çıkalım mı? Hava alırsın.
Cemre: Hiçbir yere gitmek istemiyorum.
Nermin: Cemre, kaç gündür böylesin. Kendini eve kapatamazsın.
Cemre: Ben sadece Kuzey'i istiyorum, Nermin.
Nermin arkadaşının yanına oturdu.
Nermin: Biliyorum ama biraz da kendini düşünmelisin.
Cemre telefonunu kapattı.
Cemre: Sence beni hiç özlüyor mudur?
Nermin: Özlediğine eminim. Ama bunu ona sorman gerekiyor.
Cemre: Ben artık peşinden koşmak istemiyorum. Bir kere de o bana inansın.
Üniversitede…
Bora ve Kuzey kantinde oturuyorlardı.
Bora: Oğlum, hâlâ Cemre'yle konuşmadın mı?
Kuzey: Hayır.
Bora: Sen bilirsin ama ikiniz de perişan oldunuz.
Kuzey: Ne yapayım Bora? O fotoğrafı gördüm.
Bora: Peki Cemre'nin seni aldattığını kendi gözlerinle gördün mü?
Kuzey sustu.
Bora: İşte. Bir düşün artık.
Kuzey telefonunu çıkardı. Cemre'nin profilini açtı. Fotoğraflarına baktı ama mesaj atamadı.
Kuzey: Çok özledim lan…
Bora: O zaman neden hâlâ susuyorsun?
Kuzey: Çünkü kırıldım.
Bora başını salladı.
Bora: Cemre de kırıldı, kanka.
Bölüm Yorumları