Ruhumun İzleri

Kalbimi herkese karşı korudum,Ama…Sana karşı gardımı indirdim.Kimseye göstermediğim yanımıSana gösterdim.Kimsenin bilmediği yaralarımıSenin yanında saklamadım.Sana güvendim.Hem de korktuğum hâlde.Çünkü senin,Diğerlerinden farklı olduğunu sandım.Ama artık rüyadan uyandım.Seni kaybettiğim için değil,Sana güvendiğim için,Kalbim sana yenik düştüğü içinCanım yandı.Meğer en büyük yanılgımSeni sevmek değilmiş…Sana, beni incitmeyeceğine inanmakmış.Şimdi yeniden ördüm duvarlarımı.Ama bu kezSeni dışarıda bırakmak için değil…Bir daha kimseninİçeri girmemesi için.Çünkü öğrendim;Bazı insanlar kalbine giripOrayı yuva gibi görür,Sonra hiçbir şey olmamış gibi gider.Ben artık kapımı kapattım.Ne sana,Ne senden sonra gelecek birine…Çünkü kalbim bir kez yenildi.Ve ben,Bir daha aynı yerdenKırılmak istemiyorum.