Ruhumun İzleri

Şimdi senden kalanBirkaç sessiz hatıra,Bir de susturamadan büyüttüğüm“Neden?”ler var içimde.Ne seni suçlayabiliyorumNe de kendimi affedebiliyorum.Çünkü ben seni severkenGitmeyi hiç öğrenmemiştim.Sen gittin,Ben olduğum yerde kaldım.Zaman ilerledi belkiAma içimde bir şeySenin gittiğin gün durdu.Artık adını anmıyorum,Ama her sessizlikteYokluğun konuşuyor.Ve ben hâlâ bilmiyorum;İnsan birini severkenNasıl bu kadar eksilebilir?