Karanlığın Kalbindeki ışık

Sabah...Ela odasından çıktığında Miraç çalışma odasından yeni çıkmıştı.Elinde siyah bir kart vardı."Ela."Ela dönüp ona baktı."Efendim?"Miraç kartı uzattı."Bu benim kredi kartım."Ela şaşkınlıkla karta baktı."...Bana mı veriyorsun?""Evet."Ela anlam veremedi."Niye?""Kendine ihtiyacın olan ne varsa al."Ela kartı almakta tereddüt etti."Emin misin?"Miraç başını salladı."Harca."Ela ilk kez ne diyeceğini bilemedi."...Teşekkür ederim."Tam o sırada Kerem içeri girdi."Patron, arabayı hazırladım."Miraç, Kerem'e döndü."Ela'yı alışveriş merkezine bırak.

Güvenliğini de ihmal etme.""Emredersiniz."Yaklaşık yarım saat sonra...Kerem arabayı büyük bir AVM'nin önünde durdurdu."Hanımefendi, işiniz bitince beni arayın."Ela gülümseyerek başını salladı."Tamam, teşekkür ederim Kerem."Ela mağazaları gezerken yeni kıyafetler ve birkaç kitap aldı.Tam kasaya yönelirken tanıdık bir ses duydu."Demek buradasın."Ela arkasını döndü.Karşısında Simay vardı.Simay alaycı bir gülümsemeyle yaklaştı."Miraç'ın kartını mı kullanıyorsun?"Ela şaşırdı."Bunu nereden biliyorsun?"Simay omuz silkti."Çünkü Miraç eskiden bana da böyle davranırdı."Ela sessiz kaldı.Simay konuşmaya devam etti."Bir şeye fazla alışma.""Neden?""Miraç seni sevmiyor."Ela'nın yüzündeki ifade değişti."Seninle sadece mecbur olduğu için evlendi.""Onun kalbinde hâlâ ben varım."Ela hiçbir şey söylemeden arkasını döndü.Kasadaki ödemeyi yaptı ve hızla AVM'den çıktı.Arabaya bindiğinde Kerem onun sessizliğini fark etti."Her şey yolunda mı?"Ela zoraki gülümsedi."Evet...