Karanlığın Kalbindeki ışık

Sabah erkenden...Miraç takım elbisesini giyip aşağı indi.Ela mutfakta kahvaltı hazırlıyordu.Miraç ona bakıp hafifçe gülümsedi."Bugün şirkette önemli bir toplantım var."Ela başını salladı."Kolay gelsin."Miraç çıkmadan önce durdu."Bir şeye ihtiyacın olursa beni ara.""Tamam."Miraç ve Kerem şirkete doğru yola çıktı.Öğleden sonra...Ela bahçede çiçeklerle ilgilenirken dış kapının önünde siyah bir kurye aracı durdu.Bir adam seslendi."Ela Hanım, sizin adınıza bir paket var."Ela birkaç adım yaklaştı.Tam paketi alacakken arkasından başka biri ağzını kapattı."Ses çıkarma."Ela çırpınmaya çalıştı ama kısa süre sonra siyah minibüse bindirildi.Araç hızla malikâneden uzaklaştı.Koruma ekibi durumu fark ettiğinde çok geçti.Akşam...Miraç eve döndü.Her zamanki gibi salona baktı."Ela?"Cevap gelmedi.Merdivenlere yöneldi."Ela!"Yine sessizlik...O sırada telaşla bir koruma içeri girdi."Patron...

Hanımefendi ortada yok!"Miraç'ın yüzü bir anda bembeyaz kesildi."Ne demek yok?"Koruma başını eğdi."Kaçırılmış olabilir."Tam o sırada Miraç'ın telefonu çaldı.Arayan Aras'tı."Karını arıyorsan boşuna uğraşma."Telefon kapandı.Miraç öfkeyle telefonu masaya bıraktı."Arabayı hazırlayın!"Kerem hemen yanına geldi."Patron, ekipler hazır."Miraç'ın gözlerinde öfke vardı."Bu gece Ela'yı bulacağız."