Karanlığın Kalbindeki ışık

Akşam olmuştu.Miraç ve Ela birlikte şehrin güzel restoranlarından birine gitmişlerdi.Ela masada otururken gülümsüyordu.Miraç ise onun bu hâlini izlemekten kendini alamıyordu.Bir süre sonra Miraç'ın telefonu çaldı."Evet?"Kısa bir konuşmanın ardından ayağa kalktı."İki dakika dışarı çıkmam gerekiyor."Ela başını salladı."Tamam."Miraç restorandan çıkıp biraz ileride telefonla konuşmaya başladı.Ela ise masada onu bekliyordu.Tam o sırada tanımadığı bir adam yanına yaklaştı."Yalnız mısınız?"Ela rahatsızlıkla başını salladı."Hayır.

Eşim birazdan gelecek."Adam gitmek yerine daha da yaklaştı ve Ela'nın eline dokunmaya çalıştı.Ela elini hemen çekti."Lütfen uzaklaşın."Adam ısrar edince Ela'nın yüzündeki huzursuzluk arttı.Tam o sırada Miraç geri döndü.Gördüğü manzara karşısında yüzü sertleşti.Hızla yanlarına geldi."Elini ondan çek."Adam şaşkınlıkla Miraç'a baktı."Sen kimsin?"Miraç öfkesini kontrol etmekte zorlandı ve adama bir yumruk attı.Adam sendeledi.Ela korkuyla ayağa kalktı."Miraç!"Ela'nın korktuğunu gören Miraç hemen durdu.Adama bir daha yaklaşmadı.Ela'nın yanına gidip onu sakinleştirmeye çalıştı."İyi misin?"Ela cevap vermedi.Miraç, Ela'nın beline hafifçe destek vererek restorandan çıkardı.Arabanın içinde uzun bir sessizlik vardı.Miraç birkaç kez konuşmaya çalıştı."Ela..."Ela camdan dışarı bakmaya devam etti.Miraç tekrar sordu."Bana kızgın mısın?"Ela sonunda sessizce konuştu."sence?