Karanlığın Kalbindeki ışık

Ela, Miraç'ın odasına gitmek üzereyken telefonu titredi.Bilinmeyen Numara.Bir fotoğraf gönderilmişti.Ela fotoğrafı açtı.Miraç ve Simay aynı karedeydi.Altında tek bir mesaj vardı:"Hâlâ ona güveniyor musun?"Ela'nın yüzündeki gülümseme kayboldu.Kalbi sıkıştı."Hayır..."Fotoğrafa tekrar baktı.Tam o sırada Miraç'ın asistanı yanına geldi."Ela Hanım, Miraç sizi başka bir yerde bekliyor."Ela şaşkınlıkla baktı."Nerede?""Aslında sürpriz hazırlıyordu."Ela hiçbir şey anlamadı.Miraç ise başka bir odada hazırlık yapıyordu.Masada çiçekler vardı.Yüzük kutusu cebindeydi.Her şeyi tek tek kontrol etti."Bu kez ona gerçekten evlenme teklif edeceğim."Tam o sırada kapı açıldı.Simay içeri girdi.Miraç şaşırdı."Sen burada ne yapıyorsun?"Simay gülümseyerek yaklaştı."Seninle konuşmaya geldim."Miraç'ın yüzü sertleşti."Şimdi sırası değil."Simay:: " Öyle mı Miraç?"Miraç:: Evet öyle Simay Simay miracı öper dudağından Tam o sırada kapının önünde biri belirdi.Ela.Ela içerideki manzarayı gördü.Miraç...Simay...Çiçekler...Ve az önce telefonuna gelen fotoğraf...Ela'nın gözleri doldu.Miraç simayi iterMiraç onu fark etti."Ela!"Ela başını iki yana salladı."Ben... yanlış zamanda geldim."Miraç hemen ona doğru ilerledi."Hayır, bekle!

Yanlış anladın."Ela arkasını döndü.Gözyaşları yanaklarından süzülüyordu."Miraç, lütfen.""Ela!"Ela hızla uzaklaşmaya başladı.Miraç peşinden koştu."Ela, dur!"Ama Ela durmadı.Miraç'ın elini cebindeki yüzük kutusuna götürdü.Tam ona teklif edecekken...Her şey bir anda altüst olmuştu.Miraç, Ela'nın peşinden koşarken sadece bir şeyi düşünüyordu:"Bu kez onu kaybetmeyeceğim."