Karanlığın Kalbindeki ışık

Ela, malikânenin büyük demir kapısından içeri girerken etrafına korkuyla baktı.Her yer sessizdi.Siyah mermerler, dev avizeler ve uzun koridorlar...Burası bir evden çok hapishaneyi andırıyordu.Miraç arkasını dönmeden konuştu."Bu odadan sonra sağ taraftaki oda senin."Ela sinirle cevap verdi."Ben burada kalmak istemiyorum."Miraç durdu."İstemek gibi bir seçeneğin yok."Ela yumruklarını sıktı."Bir gün buradan gideceğim."Miraç sadece kısa bir bakış attı."O günü bekle."Tam o sırada Kerem Karakurt yanlarına geldi."Patron, akşam toplantısı hazır."Miraç başını salladı.Ela, Kerem'in kendisine acıyarak baktığını fark etti.İlk kez bu evde biri ona insan gibi davranmıştı.