Karanlığın Kalbindeki ışık

Miraç bütün gün Ela'yı aramıştı.Önce ailesinin evine gitmişti.Ama Ela orada değildi.Sonra arkadaşlarına ve tanıdığı yerlere bakmıştı.Hiçbir yerde yoktu.Kerem yanına geldi."Miraç..."Miraç öfkeyle masaya baktı."Onu bulacağım.""Belki biraz zamana ihtiyacı vardır."Miraç başını iki yana salladı."Hayır."Sonra yüzüğünü cebinden çıkardı.Küçük kutuya baktı."Onu bulup gerçeği anlatacağım."Kerem bir süre sessiz kaldı."Ela size inanır mı?"Miraç derin bir nefes aldı."İnanmasa bile vazgeçmeyeceğim."Bir süre sonra Miraç'ın telefonu çaldı.Bilinmeyen bir numara.Miraç telefonu açtı.Karşıdan sadece kısa bir cümle duydu:"Aradığın kişi büyük bir otelde."Telefon kapandı.Miraç bir an durdu.Sonra Kerem'e döndü."Arabayı hazırla."Miraç otelin önüne geldiğinde içindeki his daha da kötüleşti.Aradığı yer burasıydı.İçeri girdi.Resepsiyondakilere Ela'yı sordu.Tam o sırada arkasından tanıdık bir ses geldi."Onu burada bulacağını tahmin etmiştim."Miraç yavaşça arkasını döndü.Karşısında Alp vardı.Miraç'ın yüzü sertleşti."Senin burada ne işin var?"Alp birkaç saniye sessiz kaldı.Sonra yüzünde rahatsız edici bir gülümseme oluştu.Kollarını iki yana açtı."Hoş geldin, kardeşim."Miraç'ın bakışları sertleşti."Ne yapıyorsun?"Alp hafifçe gülümseyerek:"Ben mi?"Miraç bir adım ona yaklaştı."Ela nerede?"Alp'in yüzündeki gülümseme daha da belirginleşti."Demek hâlâ onu arıyorsun."