Karanlığın Kalbindeki ışık

Ertesi sabah...Ela bahçede tek başına dolaşırken arkasından bir kadın sesi duydu."Demek sensin."Ela arkasını döndü.Karşısında siyah elbiseli, çok şık bir kadın duruyordu.Simay Dilan...Kadın Ela'yı baştan aşağı süzdü."Senin Miraç'la evlenmene hâlâ inanamıyorum."Ela sakin kalmaya çalıştı."Ben de."Simay alaycı bir gülümsemeyle yaklaştı."Şunu bil...

Miraç bir gün yine bana dönecek."Ela cevap vermeden uzaklaşmak istedi.Simay kolunu tuttu."Ona asla sahip olamayacaksın."Tam o anda sert bir ses duyuldu."Elini çek."İkisi de dönüp baktı.Miraç merdivenlerde duruyordu.Yüzü öfkeliydi.Simay hemen Ela'nın kolunu bıraktı.Miraç ağır adımlarla yanlarına geldi.Simay'a soğuk bir sesle konuştu."Bir daha eşime dokunursan sonuçlarına katlanırsın."Ela şaşkınlıkla Miraç'a baktı.İlk kez biri onu korumuştu.Simay ise öfkeyle malikâneden ayrıldı.Ela'nın aklında tek bir soru vardı:"Miraç gerçekten beni korudu... yoksa sadece kendi kurallarını mı?"