SİLİNMİŞ HATIRALAR

Sanki canı yanmıştı.Ama bunu hemen gizledi."Öyle olsun."Diyerek arkasını döndü.Ateş arkasını dönüp salondaki yerine geçti.Kimse tek kelime etmeye cesaret edemiyordu.Ben ise olduğum yerde öfkeyle ona bakıyordum."Başka bir emrin var mı?" dedim alaycı bir sesle.Ateş bana bakmadan sandalyesine oturdu."Yemeğini ye.""Gerek yok.""Bu bir rica değil."Sinirle sandalyeyi çektim ve masaya oturdum.Çatalı elime aldım ama tek lokma bile yemedim.Baran sessizce bana baktı.Kaya ise başını önüne eğmişti.Masadaki sessizliği bir telefon sesi bozdu.Ateş cebindeki telefonu çıkardı.Ekrana baktığı anda yüzündeki ifade değişti."Ne oldu?" diye sordu Baran.Ateş ayağa kalktı."Depoya saldırmışlar.""Kim?""Oğuz."Bir anda herkes ayağa kalktı.Baran silahını aldı."Kayıp var mı?""Henüz bilmiyoruz."Ateş hızla kapıya yöneldi.Tam çıkacakken durdu.Bana döndü."Baran.""Efendim.""Gözünü bir saniye bile üzerinden ayırma.""Emredersiniz."Ateş konağı terk eder etmez içerideki hava değişti.Ben ise tek bir şeyi düşünüyordum.Bu benim fırsatımdı.Baran salondaki pencerenin önünde durmuş dışarıyı izliyordu.Sessizce ayağa kalktım.Kimseye fark ettirmeden mutfağa doğru yürüdüm.Baran arkasını dönmedi.Mutfağın arka kapısını yavaşça açtım.Kapı gıcırdadı.Nefesimi tuttum.Kimse seslenmedi.Bir adım...Sonra bir adım daha...Tam bahçeye çıkacakken arkamdan tanıdık bir ses duyuldu."Nereye?"Olduğum yerde kaldım.Yavaşça arkamı döndüm.Baran kapının önünde durmuş bana bakıyordu.Yüzünde hafif bir gülümseme vardı."Gerçekten patronun seni boşuna uyarmadığını kanıtlıyorsun."Sinirle ona baktım."Çekil önümden."Baran başını iki yana salladı."Olmaz.""Ben buradan çıkacağım.""Hayır."Bir anda koşmaya başladım.Baran peşimden geldi.Bahçenin sonundaki demir kapıya doğru bütün gücümle koştum.Tam kapıyı açacakken biri bileğimden tuttu.Dengemi kaybedip yere düştüm.Öfkeyle arkamı döndüm.Baran nefes nefeseydi."Yeter artık Hibe.""Bırak beni!"Kolumu kurtarmaya çalıştım.Tam o sırada konağın giriş kapısı açıldı.Ateş geri dönmüştü.Bakışları önce bana, sonra Baran'a kaydı.Yavaş adımlarla yanımıza geldi."Yine mi?"Sessiz kaldım.Ateş birkaç saniye bana baktı.Sonra soğuk bir sesle konuştu."Sana güvenmeye çalışıyorum."Başımı kaldırıp gözlerinin içine baktım."Ben ise senden kaçmaya çalışıyorum."Ateş derin bir nefes aldı."Anlaşılan ikimiz de istediğimizi elde edemiyoruz."Ateş'in sözleri havada asılı kaldı.Kimse konuşmuyordu.Baran yavaşça kolumu bıraktı.Ayağa kalktım.Üzerimdeki toprağı silkeledim.Öfkeyle Ateş'e baktım."Beni burada ne kadar tutabileceğini sanıyorsun?"Ateş'in sesi sakindi."Gerektiği kadar.""Bir gün kaçacağım.""Biliyorum.""Ve o gün seni bir daha asla görmeyeceğim."Gözlerini benden ayırmadı."O günü bekliyorum."Şaşkınlıkla kaşlarımı çattım."Ne demek istiyorsun?""Kaçabilecek kadar güçlendiğinde...""...artık sana kimsenin zarar veremeyeceğinden emin olacağım."Ne söylediğini anlamadım."Yine bilmeceler..."Başımı iki yana salladım."Seninle konuşmanın hiçbir anlamı yok."Arkamı dönüp konağa doğru yürüdüm.Tam merdivenlerden çıkarken Ateş'in sesi arkamdan geldi."Hibe."Durmadım."Sana sesleniyorum."Yine dönmedim.Bir anda bileğimden tuttu.Refleksle elimi kaldırıp ona tokat attım.Şak!Bahçe bir anda sessizliğe gömüldü.Baran gözlerini açtı.Kaya olduğu yerde donup kaldı.Kimsenin Ateş'e böyle davrandığını daha önce görmediği belliydi.Ben de nefes nefese kalmıştım.Ateş birkaç saniye hiç kıpırdamadı.Yanağı kızarmıştı.Ama ne bağırdı...Ne de elini kaldırdı.Sadece bana baktı."Rahatladın mı?"Öfkeyle bağırdım."Hayır!""Gücün yetse beni öldürürdün.""Evet!""Çünkü senden nefret ediyorum."Bu kez ilk defa yüzünde belli belirsiz bir acı oluştu.Çok kısa sürdü.Sonra her zamanki soğuk ifadesi geri geldi."Bunu da hak ettim."Kolumu yavaşça bıraktı."Gidebilirsin."Hiçbir şey söylemeden içeri girdim.Kapıyı sertçe çarptım.Odaya çıkar çıkmaz yatağa oturdum.Ellerim hâlâ titriyordu.Bir yandan ondan nefret ediyordum...Ama diğer yandan...Bana tokat attığım hâlde karşılık vermemiş olması aklımı kurcalıyordu.Tam o sırada cebimdeki telefon hafifçe titredi.Hızla çıkardım.Ekranda yine Furkan'ın adı vardı.**Furkan:***"Bu gece hazır ol.

Seni almaya geliyorum.