Öne Çıkanlar
Şu An Trend
Son Eklenenler
On dakikanın sonunda acile vardığımızda ortalık mahşer yeri gibiydi. Her yere koşuşturan doktorlar, hemşireler, ağlayan hasta ve hasta yakınları vardı. O sırada hemen karşı sedyede hastaya müdahale etmeye çalışan Erdem hocayı görmemle yanına hızlı adımlarla koştum.
"Geldim hocam"
"Araç içinde sıkışıp kalmış, kaburgalarında ciddi ezik ve büyük ihtimalle kırık var. Iç kanama şüphesi var. Dumana maruz kaldığı için saturasyon düşük hemen damar yolundan sıvı takviyesine başla"
Koşar adımlarla tepsiden intraket flaster alıp geldikten sonra turnikeyi bağladım. Damar yolları çok incelmişti ama uzun süredir acil tozu yemiş ve uzun süre bebek servisinde çalıştığım için damar yolunu kolaylıkla açtım. Çünkü bu sırada hemşireler diğer hastaların aciliyetiyle ilgileniyordu ortalık mahşer yeri gibiydi. Hemşire bekleyecek zaman yoktu. Hemen izotenikli serumu hazırlayıp hastaya taktım, ama saturasyon hala yerlerde sürünüyordu. Hastada oksijen maskesi vardı ama trakeası kapanıyorsa oksijenin düşmesi olağan bir şeydi.
"Hocam saturasyon iyice düştü 55, entübe etmemiz gerekli"
Erdem hoca hemen laringoskopi setine uzandı. Hastanın dilini aşağıya bastırıp nefes borusunu ve ses tellerine bakarken, endotrakeal tüpü alıp hastanın boğazından aşağıya kaydıracakken monitörden gelen tiz ses hepimizin başından aşağıya kaynar sular dökülmesine sebep oldu.
"Hasta arrest oldu!" diye bağırdı arkadaki hemşire hastayı yeni teslim edip bizim yanımıza koşan hemşire.
Zaman adeta o an için tamamen durdu. Yıllar boyu aldığım eğitimler sebebiyle bedenim her şeyden önce refleks verdi. Hızlıca sedyenin üstüne atlayıp hastanın göğüs kafesine elimin ayasıyla, dirseklerimi hiç bükmeden tamamen dik ve ritmik şekilde kalp masajına başladım. Erdem hoca bir yandan tüpü yerleştirmiş, her altı saniye de bir hastayı solutuyordu. "Kaburgaları kırık İmge, bası derindiği tam olsun şuan önemli olan kaburgalar değil hastanın yaşayıp yaşamayacağı. Mavi kod verin, hemen!"
“Masaja devam et!" diye bağırdı
"Mavi kod verildi hocam!" diye seslendi diğer hemşire, bir yandan da acil arabasından ilaçları hazırlıyordu.
Ben sedyenin üstünde, hastanın kırık göğüs kafesi kemiklerine yüklenmeye devam ediyordum. Elimin altında hissettiğim kırık kemiklerin o çıtırtısı her seferinde midemi daha da bulandırıyordu. Terler şakaklarımdan ve alnımdan süzülüp kirpiklerime süzülüyor, oradan da gözlerime doluyordu. Şakaklarımdan süzülen terler hızlıca yanağıma oradan da çeneme doğru yol alıyordu. "Ritim hala düz, asistoli hastayı daha şoklayamayız. Çabuk bir doz daha adrenalin yapın. Serumun damlama hızını arttırın ilaç, kalbe daha hızlı ulaşsın” dedi Erdem hoca
Diğer kenarda duran hemşire ilaç ampulünü kırıp hızlıca hastanın kolundaki üçlü musluktan damara ilacı zerk etti.
“Adrenalin puşe edildi hocam”
Zaman mefhumumu tamamen kaybetmiş şekilde kalp masajına devam ediyordum. Beş, on belki de on beşinci turdaydık, kollarım laktit asit birikiminden cayır cayır yanıyordu. Hastayı devredemiyordum, bıraktığım anda bu yirmi dakikalık çaba, dümdüz soğuk bir rapora yazılacaktı. Gençti kollarımın altında yatan beden, belkide yirmili yaşlarının başındaydı. Dışarıda ailesi bekliyordu biliyordum. Onlara bu kara haberi vermeyi istemiyordum. Yüzüm artık tamamen terle kaplanmıştı. Burnumdan aşağıya kayan ter damlaları hastanın üzerindeki mavi, kanlı hasta önlüğüne bir bir damlıyordu. Artık umudumuzun tükendiği ama bir aileye kara haberi vermek istemediğimiz için bu kadar uğraşıyorduk.
Bu bölümün ilk 14 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
mükemmel olmuss yineee
Yorum
Yorum bulunamadı.