Ege odasının kapısını kapattı. Arkasından Aras, Mert, Kuzey ve Baran içeri girdi. Mert yatağın kenarına oturdu. Aras duvara yaslandı. Kuzey pencerenin önüne geçti, Baran ise yerdeki yastığa çöktü.
Aras ilk konuşan oldu. "Tamam, anlat."
Ege dolabın önünde duruyordu. Sweatshirt’ünü çıkarıp sandalyeye attı. "Ne anlatayım"
"Sınıfta ne oldu Kimi arıyordun Neden öyle çıkıp gittin"
Ege omuz silkti. "Buldum."
Mert doğruldu. "Lina’yı mı"
"Evet."
Kuzey döndü. "Gördün mü yani"
"Gördüm."
Baran sırıttı. "Nasıl biri Konuştunuz mu"
Ege cevap vermedi. Telefonunu cebinden çıkardı, yatağın üstüne bıraktı. Ekran açık kaldı. Birkaç bildirim vardı. Hepsini yok saydı.
Aras sabırsızlandı. "Lan konuşsana, ne gördün"
Ege yatağın kenarına oturdu. Ellerini birbirine kenetledi. Bir süre sessiz kaldı. Sonra konuştu.
"Saçları kızılımsı, dalgalı, omzuna dökülüyordu. Gözleri yeşildi. Çilleri vardı. Burnunun üstünde, yanaklarında."
Oda bir an sessizleşti. Mert’in kaşları kalktı. Aras dümdüz baktı. Kuzey pencereden geri döndü. Baran yastığın üstünde doğruldu.
Mert güldü. "Lan sen ne anlatıyorsun Saç rengi, göz rengi, çil… Sen hiç bir kıza bu kadar detaylı bakmazdın."
Ege başını kaldırdı. "Baktım işte."
Aras hâlâ inanmamış gibiydi. "Yani beğendin mi"
"Bilmiyorum."
"Bilmiyor musun Az önce saçının dalgasını anlatıyorsun."
Ege sinirlendi. "Sus."
Kuzey elini cebine soktu. "Konuştunuz mu en azından"
"Hayır. Baktım, çıktım."
Baran ıslık çaldı. "Kaçtın yani."
"Kaçmadım."
"Kaçtın, belli."
Ege ayağa kalktı. Odanın içinde bir tur attı. Telefon hâlâ yataktaydı. Ekran yine aydınlandı. Yeni bir mesaj, Lina’dan. Ege gördü ama almadı. Sırtını döndü.
Mert telefonu işaret etti. "O mu yazıyor sürekli"
"Evet."
"Cevap vermiyor musun"
Bölüm Yorumları