Ege bahçede bankın kenarında duruyordu. Elinde telefon vardı ama ekrana bakmıyordu. Gözleri Lina’nın olduğu taraftaydı. Lina, Duru ve birkaç kişiyle konuşuyordu. Aralarında bir de erkek vardı. Ege onu tanımıyordu. Uzun boylu, saçları dağınık, Lina’ya bir şeyler anlatırken elini kolunu çok kullanıyordu. Lina gülüyordu, başını hafif yana yatırmış saçları omzuna dökülüyordu.
Ege’nin çenesi sıkıldı.
Aras yanına geldi. "Ne bakıyorsun öyle"
"Hiç."
Mert de yetişti. "Lina’ya bakıyorsun. O kim yanındaki"
"Bilmiyorum."
Kuzey sırıttı. "Kıskandın mı"
Ege ona baktı. "Kıskançlık falan yok. Sadece sinir bozucu."
Aras güldü. "Ne sinir bozucu Kız gülüyor diye mi"
"Sus."
Ege başka yöne bakmaya çalıştı ama gözleri yine Lina’ya kaydı. Erkek bu sefer daha yaklaşmıştı. Lina geri çekilmedi, bir şey söyledi, ikisi birden güldü. Ege’nin içi sıkıldı, telefonu sıkıca kavradı, ekranı açtı. Lina’nın eski mesajları duruyordu, hâlâ cevap yazmamıştı. Parmakları gezinip durdu, sonra ekranı kilitledi.
Mert omzuna vurdu. "Lan git konuş. Ne zamandır bu iş böyle devam edecek"
"Konuşacak bir şey yok."
"Var. Orta parmak çekti, sen güldün. Şimdi de başka erkekle konuşuyor. Git bir şey de."
Ege cevap vermedi, yürümeye başladı, arkadaşları peşinden geldi. Lina’nın yanından geçerken bilerek yavaşladı. Lina onu fark etti, gülmesi kesildi. Göz göze geldiler, Ege bakışlarını kaçırmadı, Lina da kaçırmadı. Birkaç saniye öyle kaldılar. Sonra Lina bilerek yanındaki erkeğe döndü, yine gülümsedi. Ege’nin adımları sertleşti.
Öğleden sonra Ege evdeydi, arkadaşları da gelmişti. Odasında oturuyorlardı. Mert yerdeki yastığa uzanmıştı, Aras sandalyede, Kuzey ve Baran yerdeydi.
Aras sordu. "Hâlâ o kıza mı takılıyorsun"
Ege dolabın önünde duruyordu. "Takılmıyorum."
"Yalan. Bütün teneffüs baktın."
Mert güldü. "Kıskandı lan, belli."
Ege döndü. "Kıskançlık yok dedim."
"Var. Yüzün değişiyor her seferinde."
Ege cevap vermedi, telefonunu çıkardı. Lina’dan yeni mesaj yoktu, eski mesajlara baktı. Bir süre ekranı savurdu, sonra telefonu yatağa attı.
Kuzey sordu. "Ne düşünüyorsun gerçekten"
"Hiç."
"Yalan söylüyorsun. Anlatıyorsun, bakıyorsun, sinirleniyorsun ama yaklaşmıyorsun."
Ege yatağın kenarına oturdu, dirseklerini dizlerine koydu. "Yüzünü görünce bilmiyorum, beklediğim gibi değildi. Sonra o orta parmak, sinir oldum ama aynı zamanda"
Sustu, bitirmedi.
Aras kaşlarını kaldırdı. "Aynı zamanda ne"
"Hiç."
Bölüm Yorumları