Sabahın erken saatiydi, okul bahçesi henüz tamamen dolmamıştı. Birkaç öğrenci gruplar halinde duruyor, bazıları telefonuna bakıyordu. Lina, Duru’yla birlikte kapıdan girmiş, dolapların olduğu tarafa yürüyordu. Ada ve İlayda biraz geriden geliyordu.
Duru sordu. "Dün geceki mesajdan sonra ne oldu Yine yazdı mı"
Lina başını salladı. "Hayır. Sadece 'Yarın konuşacağız' demişti, sonra suskunluk."
"Bugün konuşacak mısınız sence"
"Bilmiyorum. Belki yine bakar, güler, geçer."
Tam o sırada uzaktan boğuk bir bass sesi duyuldu. Herkes bir anda durdu, ses yaklaşıyordu. Daha netleşti, müzik son ses açılmıştı. Okulun önündeki yola yayıldı.
Şarkı tanıdıktı.
"Kısa kes… kısa kes…"
Lina başını çevirdi. Siyah Range Rover yavaşça okula yaklaşıyordu. Camlar kapalıydı ama müzik o kadar yüksekti ki camların titrediği belli oluyordu. Araba park yerine girdi, motor stop etmedi, müzik devam etti.
"Kıvrılırdın kedi gibi, sokulup öperdin beni, konu komşu dinlemezdin, afiyetle yerdin beni…"
Birkaç öğrenci telefonunu çıkarıp video çekmeye başladı. Biri "Lan bu Ege’nin arabası" dedi, başka biri güldü. Müzik hâlâ bas bas bağırıyordu.
Araba kapıları açıldı. Önce Aras indi, sonra Mert, Kuzey ve Baran. En son Ege indi. Kapıyı çarpmadı, sadece ayağa kalktı, kapıyı kapattı. Müzik hâlâ arabadan geliyordu. Ege uzaktan kumandayla sesi biraz kıstı ama kapatmadı. Şarkı devam ediyordu.
"Al birini yanına, yürü kendi yoluna, herkeste bir kalp var ya, seninkisi makina…"
Ege düz yürüdü, arkadaşları yanındaydı. Gözleri kalabalığı taradı. Lina’yı bulması uzun sürmedi. Lina tam karşısında, birkaç metre ötede duruyordu. Duru’nun kolunu tutmuş ona bakıyordu.
Göz göze geldiler.
Ege’nin yüzünde o bildik piç gülüş belirdi. Kaşları hafif kalktı, hiçbir şey demedi, sadece baktı. Müzik arka planda hâlâ çalıyordu.
"Unutursun tadımı, adım aklında bir ses, gideceksen çabuk git, acımasın kısa kes…"
Lina’nın kulakları uğuldadı, hem müzikten hem de bakışlardan. Ege’nin onu bu şekilde, herkesin içinde müzikle birlikte süzmesi sinirlerini bozdu. Aynı zamanda kalbi hızlı atıyordu. Dün geceki "Yarın konuşacağız" mesajı aklına geldi. Konuşacaklar mıydı gerçekten Yoksa yine sadece bakıp gidecek miydi
Duru fısıldadı. "Geliyor."
Ege gerçekten yaklaşıyordu. Adımları yavaş ve kararlıydı, Aras ve Mert biraz geride kaldı. Ege Lina’nın birkaç adım önünde durdu. Müzik hâlâ uzaktan duyuluyordu.
Lina ilk konuşan oldu. "Ne bu şimdi Konser mi veriyorsun"
Ege omuz silkti. "Canım öyle istedi."
"Okulu inletiyorsun."
"Biliyorum."
Lina kaşlarını çattı. "Dün gece 'konuşacağız' demiştin. Bu mu konuşma"
Ege bir adım daha yaklaştı, sesini biraz alçalttı. "Henüz değil. İstersen sonra."
"Ne zaman"
"Teneffüste. Bahçenin arkasında."
Lina bakışlarını kaçırmadı. "Neden orası"
"Kimse duymaz."
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Şarkı zevki de iyiymiş he
Yorum
Yorum bulunamadı.