Ege sabah okula geldiğinde bahçede her zamanki yerinde Aras, Mert, Kuzey ve Baran’ı buldu. Çantasını yere bıraktı, yanlarına oturdu.
Aras başını kaldırdı. "Neredeydin dün Bütün gün yoktun, mesaj da atmadın."
Ege omuz silkti. "İş vardı."
Mert güldü. "Ne işi Sen iş mi yapıyorsun"
"Yaptım, biraz."
Kuzey kaşlarını çattı. "Anlat lan, ne oldu"
Ege birkaç saniye düşündü. Öpücük kısmını söylemeyecekti, onu saklayacaktı ama gerisini anlatabilirdi.
"Sabah Lina’yı almak için mahalleye gittim. Arabada beklerken bir adam camı tıklattı, 'Mehmet Usta mı gönderdi' dedi. Çırak sanmış, ben de 'evet' dedim."
Aras’ın ağzı açık kaldı. "Ne"
"Lina’nın babası çıktı, Hasan. Tamirhanesi varmış, beni oraya götürdü. Tulum giydirdi, araba tamir ettirdi, bütün gün çalıştım."
Mert elini yüzüne götürdü. "Lan sen Lina’nın babasının yanında mı çalıştın"
"Evet, akşama kadar. Sonra eve götürdü, yemek yedik, tavla oynadık."
Baran doğruldu. "Tavla mı Lina’nın evinde, babasıyla tavla mı oynadın"
"Evet."
Kuzey başını iki yana salladı. "Sen delisin, gerçekten delisin. Lina ne yaptı"
"Eve geldi, bizi gördü, şok oldu. Bir şey diyemedi, babası beni çırak diye tanıttı."
Aras güldü. "Lan bu kadarını hayal bile edemezdim. Sen tulumla mı oturdun koltukta"
"Evet, yağlı, kirli, saçım dağınıktı."
Mert sırıttı. "Lina seni öyle görünce ne dedi"
"Hiçbir şey. Sadece baktı, sonra oturdu."
Baran "Peki öptün mü" diye sordu.
Ege cevap vermedi, bir an sustu, sonra omuz silkti. "Yok."
Aras kaşlarını kaldırdı. "Yok mu Gerçekten yok mu"
"Yok. Sadece çalıştım, yemek yedim, tavla oynadım, o kadar."
Mert inanmamış gibi baktı. "Sen Lina’nın odasına falan girmedin mi"
"Hayır."
Yalanı kolay söylemişti. Öpücüğü saklamak istiyordu, hem Lina için hem de kendi için. Arkadaşları fazla bilmesin istiyordu.
Kuzey güldü. "Bu iş artık komediye döndü. Sen Lina’nın babasının çırağı oldun, yarın da gidecek misin"
"Evet, söz verdim."
Aras başını iki yana salladı. "Lan Ege, eskiden kimseye bu kadar yaklaşmazdın, şimdi kızın babasıyla tavla oynuyorsun."
Bölüm Yorumları