Hasan yatağın kenarında oturuyordu. Lina karşısında, elleri dizlerinde, bakışları yerdeydi. Oda sessizdi, sadece dışarıdan gelen hafif araba sesi vardı.
Hasan tekrar sordu. "Kızım… o Ege diye çocuk. Sadece çırak mı Yoksa aranızda başka bir şey mi var"
Lina yutkundu. Uzun zamandır sakladığı her şey boğazına dizilmiş gibiydi, artık taşıyamıyordu. Başını kaldırdı, babasının gözlerine baktı.
"Var baba. Başka bir şey var."
Hasan kaşlarını çattı. "Anlat."
Lina derin bir nefes aldı, elleri titriyordu. "Her şeyi anlatacağım. Baştan."
Hasan bir şey demedi, sadece bekledi.
"Birkaç hafta önce… yanlışlıkla birine mesaj attım. En yakın arkadaşıma atacaktım, yanlışlıkla Ege’ye gitti. Okulun müdürünün oğlu, tanımıyordum. Konuşmaya başladık, saatlerce. Sonra okulda karşılaştık, tanımadık birbirimizi. Sonra öğrendim kim olduğunu, o da öğrendi. Sonra… arabayla almaya başladı beni, öptü. Ben de… karşılık verdim, birkaç kez."
Hasan’ın yüzü değişmiyordu, sadece dinliyordu.
Lina devam etti. "O gün… senin 'Mehmet Usta’nın çırağı' sandığın çocuk o, Ege. Benimle konuşan, beni öpen çocuk. Çırak değil, yalan söyledi. Çünkü seni görünce korktu, benim için yalan söyledi. Bütün gün senin yanında çalıştı, akşam eve geldi, tavla oynadınız. Ben şok oldum. Sonra… odama geldi, yine öptü. Ben de karşılık verdim."
Sessizlik çöktü. Hasan bir süre hiçbir şey demedi, Lina’nın kalbi kulaklarında atıyordu. Kızacağını, bağıracağını, yasaklayacağını sanıyordu, hazırdı.
Hasan yavaşça sordu. "Yani… o çocuk, seninle yazışan, seni öpen, sonra da benim çırağım gibi davranan çocuk. Öyle mi"
"Evet."
Hasan elini yüzüne götürdü, birkaç süre öyle kaldı, sonra indirdi. "Neden sakladın"
"Korktum, kızacağını düşündüm. Tek kızınım, her şeyi kıskanıyorsun, yasaklarsın sandım."
Hasan başını salladı. "Kızmadım. Şaşırdım, epey şaşırdım ama kızmadım."
Lina gözlerini kaldırdı. "Kızmadın mı"
"Hayır. Çünkü ilk defa bana bir şeyden bahsediyorsun, ilk defa birinden bahsediyorsun, saklamadan. Bu önemli."
Lina’nın gözleri doldu, hemen sildi ama belli oluyordu. Hasan devam etti.
"Ama… bu çocuk ciddi mi Yoksa sadece eğleniyor mu"
"Ciddi gibi. Bana göre de… ciddi."
Hasan ayağa kalktı, odanın içinde bir tur attı, sonra tekrar oturdu. "Yarın onu buraya çağır. Yüzüne bakacağım, konuşacağım. Eğer düzgünse… karşı çıkmam. Ama sakın yine yalan söylemesin, ne bana ne sana."
Lina başını salladı. "Tamam baba."
Hasan kapıya yöneldi. "Bir de… o tulumu çıkarsın artık, çırak değilse çırak gibi dolaşmasın."
Kapıyı kapatıp çıktı. Lina yatağa yığıldı, elleri hâlâ titriyordu ama içinde garip bir hafiflik vardı; saklamak zorunda değildi artık, babası biliyordu ve kızmamıştı.
Telefonunu eline aldı, Ege’den mesaj vardı, daha önce gelmişti.
Ege: Yarın yine geleceğim. Hem işe hem sana. Hazır ol.
Lina mesajı okudu. Ege hiçbir şey bilmiyordu, babasının her şeyi öğrendiğini bilmiyordu. Yarın… gerçekten büyük bir sürpriz olacaktı.
Bölüm Yorumları