Yazar Notu:
Herkese merhaba,
Daha önce “Özel bölüm olmayacak” demiştim. Hatta bir yoruma da açıkça “hayır” yazmıştım.
Ama içimde tutamadım.
Bu karakterleri ve bu hikâyeyi çok sevdim. O yüzden dayanamadım ve 4 yıl sonrasını anlatan kısa bir özel bölüm yazdım.
Büyük bir olay yok, sadece aileler, biraz muhabbet, biraz eski anılar ve ikisinin hali.
Umarım beğenirsiniz.
İyi okumalar ❤️
¶♪♪♪♪♪♪♪♪¶
Aradan tam dört yıl geçmişti.
Lina Aydın artık 21 yaşındaydı. Üniversiteyi bitirmiş, Ege’yle birlikte küçük ama aydınlık bir daire almışlardı. Nişan hazırlıkları yavaş yavaş ilerliyordu. Bugün özel bir gün değildi. Sadece aileler bir araya gelmiş, yemek yiyecek, biraz sohbet edeceklerdi.
Lina mutfakta tezgâhın başındaydı. Saçını dağınık topuz yapmış, üzerinde rahat bir sweatshirt vardı. Ege arkasından geldi, beline sarıldı.
“Ne yapıyorsun yine?”
“Salata. Annenler geliyor, babanlar geliyor… panik yaptım biraz.”
Ege onun boynuna doğru eğildi. “Panik yapma. En kötü eski tulumu giyerim, babanı güldürürüm.”
Lina dirseğiyle onu itti. “Sakın. Bir daha o tulumu görmek istemiyorum.”
Kapı çaldı. Lina aceleyle ellerini sildi. Ege kapıyı açtı.
İlk giren Hasan’dı. Arkasında Selin. Hasan Ege’yi görünce kaşlarını kaldırdı.
“Hâlâ aynı suratsızlığın var oğlum. Ev sahibi olmuşsun, değişmemişsin.”
Ege güldü. “Siz de aynı abicim. Gelin.”
Selin Lina’yı sıkıca kucakladı. “Ev çok güzel olmuş kızım. Aydınlık.”
Tam o sırada ikinci dalga geldi. Ege’nin babası Murat Karahan (eski müdür), annesi Ayşe Karahan ve küçük kız kardeşi Elif. Elif 19 yaşındaydı, üniversite 2. sınıftaydı. Saçları kısa, enerjik biriydi.
Ayşe içeri girer girmez “Ay ne güzel kokuyor” diye seslendi. Murat Ege’nin omzuna vurdu.
“Ev almışsın, nişan hazırlığı yapıyorsun… dört yıl önce senin o suratsız halini hatırlıyorum.”
Elif sırıttı. “Abi hâlâ Lina’nın yanında uslu uslu duruyor musun yoksa yine ortalığı karıştırıyor musun?”
Lina mutfaktan seslendi. “Karıştırıyor. Hiç değişmedi.”
Herkes salona yerleşti. Yemek masası biraz kalabalık olmuştu ama sıcak bir kalabalıktı. Hasan başköşeye oturdu, Murat karşısına. Kadınlar yan yana, gençler de bir kenara.
Yemek ilerlerken konuşmalar açıldı.
Hasan bir ara gülerek Ege’ye döndü. “Hâlâ o tulumu saklıyor musun? Bir gün çıkarıp giy de görelim.”
Ege kaşlarını çattı. “Abi lütfen. O dönem kapandı.”
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Ellerine, emeklerine, aklına gelen fikirlere sağlık 💗
Yorum
Yorum bulunamadı.