Lina bankın kenarına oturmuş, telefonu iki eliyle sıkıyordu. Karşısında Duru, Ada, İlayda ve Mina ayaktaydı. Bahçenin bu kısmı biraz tenha kalmıştı. Öğle arası bitmek üzereydi ama kimse sınıfa gitmek istemiyordu.
Ada kollarını kavuşturdu. “Yap artık.”
Lina başını kaldırdı. “Ne yapayım?”
“Sor. Direkt sor. ‘Sen Ege Karahan mısın?’ yaz.”
“Yazmam.”
İlayda eğildi. “Kız korkma. En kötü ‘hayır’ der. Olur biter.”
“Ya ‘evet’ derse?”
Duru omuz silkti. “O zaman da öğrenmiş olursun. Şu an bu belirsizlik daha kötü.”
Lina ekrana baktı. Ege’nin sohbeti açıktı. Son mesajlar orada duruyordu. Parmakları klavyenin üstünde gezindi. Yazdı.
Lina: Sen Ege Karahan mısın?
Sonra sildi. Tekrar yazdı. Yine sildi. Ada dayanamadı.
“Ne silip duruyorsun ya? Gönder.”
“Kolay konuşuyorsun. Sen yazsana.”
“Ben yazsam ne olacak? Senin mesajın.”
Mina daha sakin konuştu. “İstersen biz burada yokuz. Sen karar ver.”
Lina başını salladı. “Yok. Siz durun.”
Bir kez daha yazdı. Bu sefer silmedi. Ekrana uzun uzun baktı. Kalbi hızlı atıyordu. Parmakları terlemişti. Gönder tuşuna bastı.
Mesaj gitti.
Lina telefonu ters çevirdi, yere baktı. “Attım.”
Duru hemen yanına oturdu. “Ne yazdın?”
“‘Sen Ege Karahan mısın?’”
Ada elini ağzına götürdü. “Lan. Attın yani.”
İlayda yerinde zıpladı. “Şimdi ne olacak?”
Lina omuz silkti. “Bilmiyorum. Belki cevap vermez.”
Mina saate baktı. “Üç dakika bile geçmedi. Bekle.”
Okulun arka bahçesinde, basketbol potasının altında Ege ayaktaydı. Elinde telefon, karşısında Aras, Mert, Kuzey ve Baran. Mert elindeki su şişesini çeviriyordu.
Aras sordu. “Hâlâ o kızla yazışıyor musun?”
Ege başını kaldırdı. “Evet.”
Mert sırıttı. “Ne konuşuyorsunuz ki? Sabaha kadar yazmıştınız ya.”
“Pek bir şey yok.”
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
Ayy acil yeni bölüm gelsin çok güzeldi
Yorum
Yorum bulunamadı.