Lina yatağında oturuyordu. Dizlerini karnına çekmiş, telefonu iki eliyle tutuyordu. Ege yine yazmıştı. Son birkaç gündür hep aynı şeyleri soruyordu.
Ege: Hangi sınıftasın?
Lina parmaklarını ekranda gezdirdi. Cevap vermek istemiyordu. Vermezse de bırakmıyordu.
Lina: Söylemeyeceğim.
Ege: Neden?
Lina: Çünkü söylemek istemiyorum.
Ege: İnatçı kız.
Lina’nın kaşları çatıldı. O "inatçı kız" lafı son iki gündür sıkça geliyordu. Her seferinde midesinde garip bir his oluyordu. Hoşuna mı gidiyordu, sinir mi oluyordu, ayırt edemiyordu.
Lina: İnatçı değilim. Sadece özelimi anlatmak istemiyorum.
Ege: Özel mi? Sınıfını söylemek özel mi?
Lina: Bana göre öyle.
Birkaç saniye bekledi. Ege yazıyordu.
Ege: Tamam. Saç rengin ne?
Lina: Söylemeyeceğim.
Ege: Boyun?
Lina: Onu da.
Ege: Göz rengin?
Lina telefonu yastığa bıraktı. Ellerini yüzüne kapadı. Sinirleri bozuluyordu. Aynı zamanda bir yerleri de gıdıklanıyordu. Bu çocuk vazgeçmiyordu.
Telefon titreşti. Tekrar aldı.
Ege: Huysuz.
Lina: Ne huysuzu?
Ege: Konuşmuyorsun ki. Huysuzsun.
Lina: Konuşuyorum. Sadece bazı şeyleri söylemiyorum.
Ege: Bazı şeyler mi? Her şeyi söylemiyorsun.
Lina cevap yazamadı. Bir süre ekrana baktı. Sonra yavaşça yazdı.
Lina: Neden bu kadar merak ediyorsun ki?
Ege: Çünkü tanımıyorum. Saatlerdir konuşuyoruz ama seni bilmiyorum. Rahatsız ediyor.
Lina: Alış.
Ege: Alışmam. Bulacağım.
Lina’nın parmakları durdu. Mesajı okudu. Bir kez daha okudu.
Bölüm Yorumları