Bölüm 1 — Gülüşümün Ardında
Herkes beni mutlu biri olarak tanırdı.
Okul koridorlarında kahkahalarım duyulur, arkadaşlarım yanımda olduğunda yüzümden gülümseme eksik olmazdı. İnsanlar benim her şeyi kolayca atlattığımı düşünürdü. Oysa kimse, bir insanın gülerken bile içinde ne kadar çok şey saklayabileceğini bilmezdi.
Ben Nehir.
Ve benim sakladığım en büyük sır, hâlâ kalbimde yaşayan biriydi.
Miran.
Onun adını ne zaman duysam, içimde yıllardır kapanmayan bir yara tekrar açılırdı. Bazen bir şarkıda, bazen eski bir sokakta, bazen de hiç beklemediğim bir anda aklıma gelirdi. Unutmaya çalıştığım her şey, aslında beni ona biraz daha yaklaştırırdı.
Ama hayat beklemiyordu.
Miran gittikten sonra herkes bana "Artık önüne bakmalısın." dedi. Ben de öyle yaptığımı sandım. Yeni insanlarla tanıştım, yeni anılar biriktirdim. Hatta bir gün hayatıma Aras girdi.
Aras iyi biriydi.
Beni önemserdi, üzülmemem için elinden geleni yapardı. Onun yanında herkes benim çok mutlu olduğumu düşünürdü. Fotoğraflarda gülümserdim, güzel sözler söylerdim, yanımda olduğunda huzurlu görünürdüm.
Ama kimse şunu bilmiyordu...
Bazen birinin yanında olmak, kalbinin onunla olduğu anlamına gelmezdi.
O gece aynanın karşısına geçip kendime baktım. Yüzümdeki gülümsemeye baktım ve sessizce düşündüm:
"Ben gerçekten mutlu muyum, yoksa sadece mutluymuş gibi mi yapıyorum?"
Telefonum masanın üzerinde titredi.
Ekranda yıllardır görmediğim bir isim vardı.
Miran.
Mesajı açmaya korktum.
Çünkü bazı insanlar hayatına geri döndüğünde, sadece geçmişi değil, saklamaya çalıştığın tüm duyguları da yanında getirirdi.
Ve ben biliyordum...
Bazı yaralar kapanmazdı.
Sadece üzeri gülüşlerle örtülürdü.
"Bazen en çok sakladığın kişi, kalbinde en çok yer kaplayandır."
Bölüm Yorumları