İmkansız Görünen Aşk

"Nilsu! Aşağı gelsene!"

İstemeyerek merdivenlerden indi. Salona girdiğinde Mert'in yanında uzun boylu, siyah saçlı bir çocuk oturuyordu.

"Tanıştırayım." dedi Mert. "Bu en yakın arkadaşım Baran."

Baran hafifçe gülümsedi. "Merhaba."

Nilsu ise sadece başını salladı. "Merhaba."

Mert mutfağa su almaya gidince evde birkaç saniyelik sessizlik oldu.

Baran: "Abin senden baya bahsediyor."

Nilsu kaşını kaldırdı. "İyi şeyler söylediğini sanmıyorum."

Baran gülümseyince Nilsu ilk defa onun gülüşünü fark etti.

Tam o sırada Mert geri geldi.

"Hadi Baran çıkalım."

Baran kapıdan çıkarken son kez Nilsu'ya baktı.

İkisi de bunun sadece bir tanışma olmadığını henüz bilmiyordu...