İmkansız Görünen Aşk

Ertesi gün Melis, Nilsu'yu alışveriş merkezine çağırdı.İki arkadaş mağazaları gezerken Ege de onları gördü."Merhaba.""Merhaba Ege."Üçü birlikte kafeye oturup sohbet etmeye başladı.Tam o sırada alışveriş merkezine Mert ve Baran da gelmişti.Baran uzaktan Nilsu'nun Ege'yle güldüğünü görünce durdu.Mert de onları fark etti."Bu çocuk yine mi?"Baran hiçbir şey söylemedi.İçinde büyüyen kıskançlık yüzüne yansımıştı.Melis, Baran'ı görünce el salladı."Buraya gelsene."Mert ve Baran masaya oturdu.Ortam bir anda sessizleşti.Ege gülümseyerek elini uzattı."Ben Ege."Baran tokalaştı."Baran."Nilsu, Baran'ın soğuk tavrını fark etti ama nedenini anlayamadı.Bir süre sonra Ege'nin telefonu çaldı."Ben artık kalkayım.

Görüşürüz.""Görüşürüz."Ege gittikten sonra Mert de başka bir işi olduğunu söyleyip ayrıldı.Masada sadece Melis, Nilsu ve Baran kaldı.Melis içecek almaya gidince kısa bir sessizlik oldu.Baran sonunda dayanamadı."Ege'yle yakın mısınız?"Nilsu şaşırdı."Çocukluk arkadaşım.""Hepsi bu mu?"Nilsu bu soruya biraz sinirlendi."Neden bunu soruyorsun hem seni ne ilgilendiriyor?"Baran cevap vermedi.Tam o sırada Melis geri geldi.Konu kapanmış gibi görünse de ikisinin de aklında aynı soru vardı.Nilsu: "Baran neden bunu merak etti?"Baran: "Ya gerçekten Ege'den hoşlanıyorsa?"İkisi de hislerini saklamaya çalışıyordu.