İmkansız Görünen Aşk

Ertesi gün Nilsu okul çıkışında Baran'la buluştu.İkisi okulun biraz ilerisindeki sakin bir parkta oturuyordu.Nilsu gülerek,"Bugün seni okulun önünde görünce yine çok heyecanlandım."Baran gülümsedi."Ben de seni görünce mutlu oluyorum, sevgilim."Nilsu'nun yüzü kızardı.Tam o sırada arkalarından bir ses geldi."Nilsu?"İkisi de donup kaldı.Mert.Nilsu'nun yüzündeki gülümseme bir anda kayboldu."Abi..."Mert önce Nilsu'ya, sonra Baran'a baktı."Sevgilim mi dedin?"Sessizlik oldu.Baran ayağa kalktı."Mert, açıklayabilirim."Mert'in yüzü şaşkınlık ve hayal kırıklığıyla değişti."Demek gerçekten..."Nilsu gözlerini yere indirdi."Abi, biz..."Mert başını iki yana salladı."Ne zamandır?"Nilsu cevap vermekte zorlandı.Baran sakin bir şekilde,"Bir süredir."Mert hiçbir şey söylemeden arkasını döndü."Şimdi eve gelmeyin.

Önce sizinle konuşmam gerekiyor."Baran ve Nilsu birbirlerine baktılar.Artık saklayacak hiçbir şeyleri kalmamıştı.