Ait Olmak

Bir saatlik araba yolculuğunun ardından kırmızı geniş arabanın durduğu yer, Havasıyla, görünüşüyle insanın içine huzur veren doğanın tam kalbiydi. Üç kardeş neredeyse aynı anda arabadan indiler. İlk önce ciğerlerine doğanın temiz havasını çektiler, sıra sıra dizilmiş yenidünya ve çam ağaçlarından oluşan bu geniş alan ağaçların tam ortasında mükemmel bir piknik alanıydı. Kuzey güneşin tadını çıkarırken birkaç metre ilerisinde tek başına bir zeytin ağacı fark ettiğinde, merakla zeytin ağacına yöneldi.

İlerlerken rengarenk çiçeklere basmamaya özen gösterse de, alanın tamamını kaplayan yemyeşil otlara basmamak mümkün değildi. Sonunda zeytin ağacının önüne geldiğinde, kendisinden yalnızca yirmi santimetre daha uzun ağacı incelemeye başladı. Kuzeyi bu ağaca çeken ağacın yalnızlığıydı, erişkinliğe erişmiş zeytin ağacının etrafında bir sürü yenidünya ağacı olmasına rağmen, tek bir tane bile zeytin ağacı yoktu. Zeytin ağacı sanki buraya ait değilmiş gibi görünüyordu, çünkü kendisine benzeyen hiç kimse yoktu etrafında.

Kendini çok yalnız hissediyor olmalı diye geçirdi içinden Kuzey.

-Hmm ilginç bir şey bulmuş gibisin Kuzey

-Abi bu zeytin ağacına neden bu kadar dikkatli bakıyorsun?

Kuzey göz ucuyla yanına gelen kız kardeşlerine baktı, onlarda zeytin ağacına gözlerini dikmişlerdi. Kuzey tekrar düşünceli bir şekilde zeytin ağacına döndü. 

-Sadece bu zeytin ağacının burada olmaması gerektiğini düşünüyorum 

-Neden böyle düşünüyorsun Abi baksana kocaman olmuş eğer burayı sevmeseydi bu kadar büyümezdi