Kapı Aralığında Aşk

Erdemin anlatımıyla * Gülhan ve Caner'in babası.*

─────── ☾⋆⁺₊⋆ ───────

Ben Erdem. Bu evin reisi, Melek’in 40 bilmem 50 yıllık helali, Gülhan’la Caner denilen iki baş belasının çilekeş babasıyım.

Ömrüm sanayide, direksiyon sallayıp rızık peşinde koşmakla geçti. "Ulan emekli olalım da evimizde iki kadeh çayımızı içip kafamızı dinleyelim" dedik ama ne mümkün! Bizim ev değil, tımarhane mübarek.

Akrabası, teyzesi, bilmem nesi, komiseri olmadan da bizim ev kendi kendine 7.4 büyüklüğünde deprem üretebilen tek yer yüzünde!

O gün salonun baş köşesine kurulmuşum. Tv’de belgesel açık, çayımı yudumluyorum. Melek mutfakta akşam yemeği için taze fasulye ayıklıyor. Kızım Gülhan koltukta oturmuş, elinde telefon, yüzünde abuk subuk bir gülücük...

Belli ki o komiser çocukla mesajlaşıyor. "Aman" dedim içimden, "Elleme kızcağızı, evde tek aklı başında o var zaten."

Biz böyle huzurlu bir pazar akşamı yaşadığımızı sanırken... Mutfaktan ve koridordan takır tukur sesler gelmeye başladı.

Gene benim oğlan Caner'di.

Melek mutfaktan bağırdı: "Erdem! Bu senin oğlun yine ne peşinde?! Mutfaktaki en büyük boy çelik tencereyle tahta kaşıkları almış, koridorda marş söylüyor!"

Gözlerimi belgeselden ayırmadan derin bir "Ah" çektim. "Melek," dedim, "bırak söylesin. Tencere çalması, evi havaya uçurmasından iyidir."

Fakat benim iyimserliğim tam iki dakika sürdü.

Baba olmanın bu kadar zor olduğunu Caner sayesinde öğrenmiştim.

Doğduğu günden anlamıştım aslında. Tipinden belliydi 'sizin canınıza okuyacağım' diyordu resmen!.

Koridorda patlama olunca koştuk bakmaya

"AYYYY! EVI BOMBALADILAR!" diye çığlık attı Melek.

Gülhan elindeki telefonu fırlatıp ayağa fırladı: "Caner! Ne yaptın yine?!"

Koridora bir çıktık ki... Her yer duman! Ama öyle böyle değil, un kokulu, pembe bir duman!

Pembe...

Dumanın içinden bizim Caner belirdi. Yüzü gözü kapkara olmuş, kafasına Melek’in süzgecini kask diye takmış, elinde bizim çamaşır makinesinin kurutma topu ve bir büyük koli bant!

"DİKKAT! TAHLİYE BÖLGESİNE GİRİYORSUNUZ!" diye bağırdı Caner, süzgecin altından. "Yeni hobimi açıklıyorum: 'Ev İçi Yer Çekimsiz Alan ve Unlu Dinamit Testi!' Kendi imkanlarımla basınçlı un bombası yaptım!"

" Un bombası ne oğlum" dedim

"Baba deney bu baksana pembe oldu bide"

"OĞLUM SEN BİZİ MAHFETTİN!" diye kükredim, tansiyonum bir anda 20’ye sıçrayarak. "EVE UN BOMBASI MI ATILIR LAN?! BİZ FIRINCI MIYIZ?!"

Caner bana mısın demedi. "Anne kinetik enerjimi absorbe edemezsin!" diye bağırıp salona doğru kaçmaya başladı.

" Absorbe ne kız" dedim Gülhan'a

" Ay baba ne bileyim ben yine neresinden attırdı acaba"

"Kinetik minezik dinlemem ben!" diye arkasından koştu Melek. "O pembe unlar benim yeni silinen duvarlarıma yapıştı! Seni o tencereye basıp kaynatmazsam bana da Melek demesinler!"

O esnada Gülhan'ın gözleri fal taşı gibi açıldı

Gülhan araya girmeye çalıştı: "Caner dur! Pembe un ne alaka, o benim makyaj pudramdı yoksa?!"