Kapı Aralığında Aşk

Yavuz Komiserin anlatımı ile...

📜 ───────────── 📜

Gece yarısını çoktan geçmişti. Salondaki tek ışık kaynağı, sehpadaki küllükten yükselen dumanı aydınlatan masa lambasıydı.

Ağır bir nöbet çıkışının ardından kendi evimde, sessizliğin tam ortasındaydım. Asayiş şube, telsiz sesleri, nezarethanedeki bağırtılar, devriye arabasının sirenleri... Yıllardır alışık olduğum o hengame yerini bu evdeki zifiri sessizliğe bıraktığında, zihnim genellikle günün ağır bilançosuyla meşgul olurdu. Kaç dosya kapandı, hangi şüpheli ne dedi, yarınki operasyon saati...

Ama bu gece başkaydı.

Lipton bardağındaki soğumuş çayımdan bir yudum alıp sırtımı koltuğa yasladım. Telsizimin ışığı köşede kırmızı kırmızı yanıp sönüyordu. Normalde gözüm hep o ışıkta olurdu ama bu gece aklım bambaşka bir yerde, bambaşka bir kaostaydı.

Birden kendi kendime hafifçe güldüm. Sessiz salonda kendi gülüşümün yankılanması garip geldi ama engel olamadım.

Gülhan...

Aklıma geldikçe ne kanun kalıyordu kafamda, ne usul, ne de emniyet disiplini.

Daha dün gece nezarette, elinde taze demlenmiş çay bardağıyla bana dik dik bakıp "Siz de nezarette çay getirip şov yapmasını biliyordunuz!" diyişi geldi gözümün önüne. Kızın yanakları sinirden ve utançtan öyle bir kızarıyordu ki, o an amirliği falan bir kenara bırakıp sadece onu izlemek istiyordum.

Hele o evdeki halleri... Melek Teyze’nin elindeki merdaneyle dolandığı, Caner’in evi pembe una buladığı o tımarhane gibi salonda; Gülhan’ın o heyecanlı, telaşlı, dünyadan habersiz tatlı deliliği...

Gözlerimi kapatıp başımı geriye attım. Bir insan bir ailenin içine düşüp de bu kadar mı halinden memnun olurdu? Erdem Amca’nın "Benden sana helali hoş olsun" deyişi kulaklarımda çınladı. Sanırım hayatımda aldığım en zor ama en değerli emirdi.

Masadaki telefonuma kaydı gözüm. WhatsApp’taki son mesajına baktım: "İyi geceler benim ciddi Komiserim... Kolay gelsin, dikkat et kendine!"

Telefonun ekranındaki o mesaja bakarken yüzüme yerleşen o gülümsemeyi saklayacak kimse yoktu bu evde. Kimse görmüyordu benim o sert, ciddiyet abidesi hallerimin tek bir mesajla nasıl dağıldığını.

"Deli kız..." diye fısıldadım kendi kendime.

Ve o an şunu fark etmiştim. ilk defa bir şüpheliye değil, kendi kalbine yeniliyordu. Ve işin garibi... Bu yenilgi hayatında hissettiği en güzel duyguydu.

📜 ───────────── 📜