Kapı Aralığında Aşk

Gülhan'ın anlatımıyla...

˚₊‧꒰ა 🌷 ໒꒱ ‧₊˚

Odamın kapısını kapatıp sırtımı tahta gövdesine yasladım. Derin bir nefes aldım ama göğsüme oturan o ağır taş bir türlü kalkmadı.

Masamın üzerindeki kareli defterden bir yaprak yırttım. Elime tükenmez kalemi alırken parmaklarım titriyordu. Kalbinin ritmini kontrol edememek kadar berbat bir şey yokmuş bu hayatta. Yatağın kenarına oturup dizlerimin üzerinde tuttuğum o küçük kağıda yazmaya başladım:

“Ben galiba Yavuz’a aşık oldum. Ama o bir komiser... Ciddi, adamakıllı, ağırbaşlı bir adam. Benim gibi bir deliyi, bizim bu tımarhane gibi ailemizi ne yapsın? Beni sadece kardeşinin patlattığı bombalardan korumak için, babama ayıp olmasın diye idare ediyor işte. Sevmez ki beni...”

Yazdıklarımı okurken gözlerim doldu. Kağıdı ikiye katlayıp yastığımın altına, en gizli yere sakladım. O adamın karşısına geçip delilik yapmak kolaydı da, içimdeki bu yangını kabul etmek çok zordu. Benim gibi bir kıza bakar mıydı koskoca Asayiş Amiri Yavuz Komiser?

Tam gözümden süzülen bir damla yaşı silecekken...

Ulan iki dakika duygusal olamıyorduk şurda ya

Evimizin koridorundan öyle bir çığlık ve patlama sesi yükseldi ki, duygusallığım tam iki saniye içinde buharlaşıp gitti!

"ABLA! KOŞ ABLA! DÜNYA markası oluyoruz!"

Kapım pat diye açıldı. Caner, kafasına annemden gizlice yürüttüğü alüminyum folyoları sarmış, elinde bizim eski vizon kürk yaka ve imegafonla içeri daldı!

"Caner!" diye bağırdım, gözlerimi silmeye çalışarak. "O ne hal?! Ne giriyorsun odama kapıyı çalmadan?!"

"Abla bırak şimdi gözyaşını mözyaşını!" dedi Caner heyecanla megafona doğru konuşarak. "Yeni projem olan 'Kozmik Rapçi ve Galaktik Fenomen' kimliğimi açıklıyorum! Az önce balkondan mahalleye canlı rap performansı sergiledim! Şaziye Teyze aşağıdan bana saksı fırlattı ama olsun, o da bir etkileşimdir!"

O sırada koridordan annemin ve babamın ayak sesleri geldi.

"CANER SENİ O FOLYOLARA SARAR FIRINA VERİRİM!" diye kükredi babam Erdem Bey. "Ulan saat gecenin onu! Mahalleli balkona döküldü, 'Erdem’in oğlu delirdi' diyorlar!"

Annem Melek Sultan elindeki süpürge borusuyla kapıda belirdi: "Ayyy benim tansiyonum! Kız Gülhan, bu kardeşin senin o pembe unlardan sonra iyice kafayı yedi! Ben bunu doğuracağıma taş doğursaydım!"

Caner megofonla bağırmaya devam etti: "Siz beni anlamıyorsunuz! Ben ünlü olacağım! Yakında Yavuz Ağabeyimin karakoluna basın toplantısı için geleceksiniz! Beni engelleyemezsiniz!"

Babam Caner’i folyolarından tuttuğu gibi koridora doğru sürüklemeye başladı: "Gel ulan buraya! Seni ünlü değil, sanayide kaportacı yapacağım ben! Yürü!"

Onlar koridorda bağrış çağrış birbirini kovalarken ben odada tek başıma kaldım. Kapıyı tekrar kapatıp kilitledim.

Sırtımı kapıya yaslayıp yere oturdum. Dışarıda annemin terlik sesleri, babamın kükremesi ve Caner’in "Ağabeyime haber verin!" çığlıkları yankılanıyordu.

Gülmeye başladım

Biz iflah olmazdık

Özellikle de Caner...

─────── 🎀 ⋆ 🎀 ───────