Kapı Aralığında Aşk

"Gülhan, şu iki kilo süzme yoğurdu al da düştüğüm durumu unutayım," dedi Caner, market arabasını abur cubur reyonuna doğru sürerken.

"İki kilo yoğurtla arı sokmalarının hesabını kapatamazsın Caner," dedim, cips paketlerini inceleyen kardeşime ters ters bakarak. "Annem hâlâ salonda sinek ilacıyla nöbet tutuyor, farkındasın değil mi?"

Tam ben Caner’e laf yetiştirirken marketin ortasında bir bağrışma koptu. Kasaların oradan gelen sesle mahalledeki herkes gibi biz de o tarafa kafayı çevirdik.

Dev gibi bir adam, eşi olduğu her hâlinden belli olan bir kadının üzerine yürüyordu. Adamın gözü dönmüş gibiydi, bağıra bağıra kadına hakaretler yağdırıyordu. Kadıncağız "Yapma, insanlar bakıyor" diye geri çekilmeye çalışırken, adam bir anda elini kaldırdı ve kadıncağıza öyle bir tokat attı ki... Kadın dengesini kaybedip yere düştü.

O an marketteki herkes donakaldı. Zaman sanki yavaşladı.

Ben Caner’e döndüm. Caner de bana döndü.

Aramızda tek bir kelime geçmedi. Bir planımız yoktu evet .

Sadece ikimizin de yüzünde aynı, o biraz pis, biraz gözü kararmış sırıtış belirdi. Kardeşlik bağı dedikleri şey tam olarak buydu işte; aynı anda kime ve nasıl dalacağımızı anlamıştık.