KÜLLERİN ARDINDAKİ SIR
Bölüm 3•
BÖLÜM 3
Tema:
( Ali Asaf ' ın anlatımıyla)
On altı yaşındaydım.
O zamanlar hayatımın en güzel dönemlerinden birini yaşadığımı bilmiyordum. Bazı anların değerini, onları kaybetme korkusuyla yüzleşmeden anlayamıyor insan.
Köyümüzde yeni bir okul yaptırabilmek için büyük bir kermes düzenlemiştik. Günlerdir herkes elinden geleni yapıyordu. Kimi yiyecek hazırlıyor, kimi eşyalar getiriyor, kimi de meydanın düzenlenmesine yardım ediyordu.
Sağ olsun, en yakın dostlarım ve aynı zamanda kuzenlerim olan Ramazan ile Yunus bir an olsun yanımdan ayrılmamıştı.
Onlarla çocukluğumuzdan beri beraber büyümüştük. Birlikte düştük, birlikte güldük, birlikte yaramazlık yaptık. Aramızdaki bağ sadece akrabalıktan ibaret değildi. Onlar benim kardeşim gibiydi.
Teyzemin kızları Zeynep ile Nazlı da hazırlıklarda bize yardım ediyordu. Zeynep her zamanki gibi düzenli ve dikkatliydi. Nazlı ise küçük yaşından beri herkesin yardımına koşan, enerjisi hiç bitmeyen biriydi.
Sabahın erken saatlerinde köy meydanı bambaşka bir hâle bürünmüştü.
Daha güneş yeni doğarken insanlar hazırlık yapmak için meydana gelmişti. Renkli süslemeler, kurulan masalar, çocukların heyecanlı sesleri...
Sanki bütün köy aynı kalpten atıyordu.
Çevre köylerden insanlar otobüslerle gelmeye başlamıştı. Gelen herkesin yüzünde bir tebessüm vardı.
Köyün girişindeki büyük tabelada kocaman harflerle:
"Acar Köyü'ne Hoş Geldiniz."
yazıyordu.
O tabelayı her gördüğümde içimde garip bir gurur oluşurdu.
Çünkü o isim, bizim için sadece bir isim değildi.
Bir mücadeleyi...
Bir direnişi...
Bir ailenin ve bir köyün birbirine kenetlenmesini anlatıyordu.
Bu tabelaya her baktığımda aklıma babam gelirdi.
Çünkü köyümüzün adı eskiden Çınarköy idi.
Ben on dört yaşındayken köyümüzün başına büyük bir bela gelmişti.
Köyümüzün bulunduğu arazinin çok değerli olduğu ortaya çıkınca, bazı zengin ve acımasız insanlar gözlerini topraklarımıza dikmişti.
Onların gözünde burası sadece para kazanabilecekleri bir yerdi.
Ama bizim için burası...
Doğduğumuz yerdi.
Anılarımızdı.
Dedelerimizin, babalarımızın emeğiydi.
Arazisini kendi isteğiyle satanlardan satın alıyorlar, satmak istemeyenleri ise tehdit ediyorlardı.
Bazı insanlar korkmuştu.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları