KÜLLERİN ARDINDAKİ SIR
Bölüm 5•
BÖLÜM 5
Tema:
(Ali Asaf'ın Anlatımıyla)
(5 Yıl Sonra)
Sabah yine her zamanki gibi güneş doğmadan uyandım.
Artık yirmi beş yaşındaydım.
Yıllar geçmişti ama hayatımın düzeni hiç değişmemişti. Horozların sesiyle uyanıyor, yüzümü yıkayıp doğruca mandıraya gidiyordum. Çocukluğumdan beri alıştığım bu düzen artık hayatımın vazgeçilmez bir parçası olmuştu.
Üzerimi giyinip dışarı çıktığımda köy henüz uyanıyordu.
Sabahın serinliği insanın içine işliyordu. Çimenlerin üzerinde biriken çiy taneleri güneşin ilk ışıklarıyla parlıyor, uzaktan koyunların meleme sesleri geliyordu.
Mandıraya vardığımda nenem her zamanki gibi benden önce kalkmıştı.
Büyük kazanların başında peynirleri kontrol ediyor, hazırladığı tereyağlarını özenle kaplara yerleştiriyordu.
Beni görünce yüzünde sıcacık bir gülümseme belirdi.
"Gel bakalım delikanlı."
"Bugün yine işimiz çok."
Ben de gülümseyerek yanına gittim.
"Sen benden önce kalkmaya devam ettikçe işimiz hiç bitmeyecek nene."
Başımı hafifçe okşadı.
"Çalışanın rızkı bereketli olur evladım."
Kasaları tek tek araca yüklemeye başladım.
Peynirler...
Yoğurtlar...
Sütler...
Hepsi özenle hazırlanmıştı.
Bu ürünler sadece bizim geçim kaynağımız değildi.
Yıllardır köydeki herkesin sofrasına giren emeğimizdi.
Arabaya bindim ve dağıtıma başladım.
Köyde beni tanımayan neredeyse kimse kalmamıştı.
Her dükkânın önünde mutlaka birkaç dakika duruyor, hâl hatır soruyordum.
"Ali Asaf, bizim peynirler bitmek üzere."
"Kadir Abi, merak etme. Taze taze getirdim."
"Allah senden razı olsun evlat."
Böyle sözleri duyunca bütün yorgunluğum geçiyordu.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 30 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları