AKANA: SUDA ERİMİŞ ZAMAN⏳

Bölüm 9•

8. Bölüm: KIYAMETİN GÖLGESİ VE KANIN HAFIZASI

Tema:

Kafamın içinde biriken cevapsız sorularla o karanlık, zifiri ormandan çıkıp tekrar arabaya bindik. Zamanı yırtan o akıl almaz hızın ardından Tuna arabayı tıp fakültesinin biraz ilerisinde, kimsenin dikkatini çekmeyecek bir kuytuda durdurdu.

Arabadan inmek için hamle yaptığımda, o donuk sesiyle soğukça fısıldadı: "Çıkışta seni alacağım Deniz Kızı..."
Öylece baka kaldım. Sahi, ben Nehir’in hayatını karartanlardan intikam almak, ona yapılanların hesabını sormak için yola çıkmışken nasıl bir çıkmazın içine düşmüştüm? Adam bildiğiniz, insan soyundan olmayan bir Ruh Emiciydi. Ve ben, bu çağın akılalmaz oyunları yüzünden onunla evlenmiştim!
Neyse ki bir şekilde derse zamanında yetişmeyi başarmıştım. Dersimiz Anatomiydi. İmzalı yoklama defterine imza atmak için kürsüdeki hocanın önüne yaklaştım. Kalemi elime alıp listeye baktığımda gözlerime inanamadım, olduğum yerde çakılı kaldım.
İsmimin karşısında Nehir Ilgaz yerine Nehir Mercanlı yazıyordu.
Gerçekten de evliydim artık o adamla... Şaka yapmıyordu; karanlık gücünü asla hafife almamam gerekiyordu. Hatta kim bilir, belki de şu an kılık değiştirmiş, amfideki öğrencilerden biri olarak beni izliyordu. Mafyanın, çetenin eline düşen kadın duymuştum da benim gibi bizzat bir Ruh Emici’nin ağına takılan olmuş muydu acaba?
İç çekerek amfideki boş sıralardan birine geçip oturdum. Çok geçmeden yanıma bir kız yanaştı.
"Nehir! Arkadaşım, kaç gündür nerelerdesin sen?" dedi telaşla. "Seni o kadar çok merak ettim ki! Telefonun da kapalıydı..."
Nehir’in zihnindeki anılar bir su gibi yüzeye çıktı; bu kız, onun en yakın dostu Lale’ydi. Onu tanımıyormuş gibi yapıp açık vermedim.
"Buradayım Lale... Başıma neler geldi bir bilsen," dedim derin bir nefes alarak.
Lale aniden kollarıyla boynuma sarıldı. Temastan pek hoşlanmasam da ben de ona sarıldım. Lale biraz fazla deli dolu, içten ve samimi bir kızdı. Kumral saçları, kalın camlı gözlükleri ve oldukça cılız bir bedeni vardı. Liseden beri zorbalandığı için Nehir ile aralarında kopmaz bir kader birliği oluşmuştu.
"Neler oldu kankim, çatlayacağım meraktan! En son 'Kerem’le kaçacağım' demiştin..."
Nehir bu kıza körü körüne güvenmişti. Gerçi Nehir karşısına çıkan herkese güvenmişti ya, neyse... Yine de temkinli olmalıydım.
"Uzun hikaye Lale... Bak, hoca bize bakıyor."
Kürsüdeki profesör gözlüklerinin üstünden ikimize bakıp gülümsedi: "Muhabbetiniz bol olsun gençler! İsterseniz sedyeye uzanın, dersi sizin üzerinizde işleyelim, ne dersiniz?"
Geldiğim antik çağ ile bu gelecek dünya arasında uçurumlar vardı. Benim geldiğim zamanda şifa otlarla, toprakla, dualarla dağıtılırdı. Doğanın dilini çözen ben, şimdi neden bu Latin süslü tıp terimlerini ezberlemek zorundaydım ki?
Ders bittiğinde herkes amfiyi boşaltıyordu. Lale hayretle yüzümü inceledi. "Kanki sana ne oldu böyle ya? Bayağı değişmişsin bu kadar kısa zamanda! Yüzüne kan gelmiş, gözlerinin içi parlıyor. Bu kısa saçlarınla bile afet gibi görünüyorsun!"

Devamını okumak için giriş yap

Bu bölümün ilk 17 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.

Bölüm Yorumları