Ertesi gün…
Elif okulun koridorunda yürürken telefonu yine titredi.
Bilinmeyen Numara:
“Dün yarım kaldı. Bu sefer kaçamayacaksın.”
Elif’in kalbi sıkıştı.
“Of…” diye mırıldandı. Tam mesajı silmek üzereydi ki bir tane daha geldi.
“Kerem seni koruyamaz her zaman.”
Elif’in yüzü ciddileşti. Bu artık oyun değildi. Tam o sırada arkasından tanıdık bir ses geldi:
-Yine mi mesaj?
Elif irkildi. Döndüğünde Kerem’i gördü. Duvara yaslanmış, kollarını bağlamıştı.
-Elinde telefon, kaşlar çatık… Tahmin etmesi zor değil.
Elif telefonu saklamaya çalıştı ama Kerem çoktan görmüştü.
-O lavuk mu yine
Elif yavaşça başını salladı. Kerem’in çenesi yine sıkıldı.
-Numarayı ver.
-Kerem, gerek yok—
-Elif.
dedi sertçe. Elif sustu. Numarayı gösterdi.
Kerem telefonu aldı, birkaç saniye baktı ve kendi telefonuna kaydetti.
-Bu iş burada bitmedi.
Elif kaşlarını çattı.
-Sen ne yapacaksın?
Kerem hafifçe eğildi, gözleri Elif’in gözlerine kilitlendi.
-Onunla ben konuşacağım.
dersler bitmişti. Okul çıkışı dışarı çıktığında
Elif, Kerem’i uzaktan gördü.
Ve karşısında…
Doruk.
İkisi de birbirine bakıyordu. Hava resmen gerilmişti. Elif hızla yanlarına gitti.
-Kerem—
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
İnşallah bu gece
Yeni bölüm ne zaman gelir yazar hanımmm
Yorum
Yorum bulunamadı.