Ders zili çaldığı an herkes sınıftan çıkmak için ayağa kalktı.
Ben de çantamı alırken Defne koluma girdi.
"Elif."
"Efendim?"
"Şu Kerem'e bakışını biraz azalt."
Kaşlarımı çattım.
"Nasıl yani?"
"Siz sevgili değilsiniz ama bütün okul sevgili olduğunuzu düşünüyor."
Gülmeye başladım.
"Saçmalama."
"Saçmalamıyorum. Az önce üç kişi bana gelip 'Ne zamandır birlikteler?' diye sordu."
Tam cevap verecektim ki arkamdan tanıdık bir ses geldi.
"Ne konuşuyorsunuz?"
Kerem.
Defne sırıttı.
"Hiç."
Kerem şüpheli gözlerle Defne'ye baktı.
"Sen 'hiç' diyorsan kesin bir şey vardır."
Defne kahkaha atıp uzaklaştı.
"Kolay gelsin size."
Ben arkasından seslendim.
"Defne!"
Ama çoktan gitmişti. Kerem yanıma geldi.
"Neydi konu?"
"Boş ver."
"Kesin benimle ilgili."
"Özgüvenine hayranım."
"Teşekkür ederim."
İkimiz de güldük.
Öğle arasında kantin her zamanki gibi kalabalıktı. Elimde tepsiyle boş masa ararken biri omzuma çarptı. Tepsi neredeyse yere düşecekti. Tam o sırada biri tepsiyi tuttu.
Bölüm Yorumları