Ertesi sabah...
Okula gitmek istemiyordum..Ama kaçmak hiçbir şeyi çözmezdi.
Aynada kendime baktım. Gözlerimin altı hafif morarmıştı. Dün gece neredeyse hiç uyuyamamıştım. Sürekli onun söyledikleri aklımda dönüp
duruyordu.“Birine alışmaktan korkuyorsun.”Saçmalık” diye mırıldandım.
Ama içimde bir yer susmuyordu.
Okula vardığımda her şey normal görünüyordu..Ama benim için hiçbir şey normal değildi..Koridordan yürürken gözlerim istemsizce onu arıyordu. Ve bu beni daha da sinirlendiriyordu. “Ne yapıyorsun sen…” diye kendi kendime fısıldadım. Tam sınıfa girecekken biri omzuma çarptı.Sertçe. Dönüp baktım.
Uzun boylu bir kız Keskin bakışlı. Yanındaki arkadaşlarıyla bana yukarıdan aşağıya bakıyordu.
-Dikkat etsene
dedi soğuk bir sesle. Kaşlarımı çattım.
-Sen çarptın
Gözlerini devirdi.
-Yeni olan sensin değil mi?
dedi. Bir şey söylemeden baktım.
-Kerem’le konuşan kız
Kalbim bir an durdu.
-Ne alaka
dedim sertçe..Kız hafifçe gülümsedi. Ama o gülümseme… hiç iyi değildi.
-Uzak dur ondan, İyiliğin için söylüyorum
Sinirle güldüm.
-Ben zaten uzak duruyorum
Bir adım yaklaştı.
-Yeterince değil.
Tam cevap verecektim ki Arkamdan tanıdık bir ses geldi.
-Bir sorun mu var?
Donakaldım. Yavaşça arkamı döndüm.
Kerem.
Ellerini cebine sokmuş, tamamen rahat bir şekilde duruyordu. Ama gözlerib hiç rahat değildi. Direkt o kıza bakıyordu. Kızın tavrı bir anda değişti.
-Yok
dedi hemen
-Sadece konuşuyorduk.
Bölüm Yorumları
Yorum yapmak için giriş yapın.
devamı lütfen
Yorum
Yorum bulunamadı.