KARANLIĞI AYDINLATAN DİRENİŞ
Bölüm 4•
bölüm{~3}
Tema:
Ben mehmet yaman ;
ümraniyede ailemle mutevazı ve sakin yasayan 3 çocuk babası ve kadıköyde hırdavat ve elektirik mazemeleri satan küçük bir dükkan esnafıyım.
15 temmuz gecesi umraniyedeki evimdeydim
Cumhurbaşkanımızın çağrısı ve minarelerden yükselen selalar üzerine komşularımla helalleşip 'Vatan için çıkıyoruz' diyerek evden ayrıldık. Köprüdeki amacımız sadece hainlerin ilerleyişini durdurmaktı.
Vurulduğum o anı beynimdeki ağır hasar nedeniyle net hatırlayamıyorum; gözlerimi açtığımda aradan aylar geçmişti.
Ancak o gece göze aldığımız duygu hafızamda sapasağlam duruyor. 571 gün hastanede kaldım, uzun süre konuşamadım ve yürüyemedim ama tek bir pişmanlığım yok. Bugün aynı kalkışma olsa, yine hiç düşünmeden o köprüye koşarım."
diyerek 15 temmuz şehitler köprusune çıkmıştık komsularima hain darbeciler koprüyü kapatmiştılar.
ama o an iman gucuyle korku icimizde yoktu. dillerimizde sehadetimiz tekbirlerimiz sirtimizda sanli bayragimiz vardı korkusuzca onlara dogru yuruyorduk komsularimla hainlere yaklaştıkça ele başlari ateş açmalari icin emretmişti silahları tanki usutumuze dogru ateş emri vermisti. biz o ateşlere ragmen korkusuz ve cesurca ilerliyorduk.
bazi komsularim ayagindan kolumdan vurulmuştu. o an G3 edilen ateş başım ve göğsüme isabet etmişti.
edilem ateşle nefesimin kesildigi ve edilen merminin sarapnel parçaları beynime ve akcigerime ağır hasar vermişti .o an dizlerimi bagı çozulmüş ve bi an da yere yiğılmıştım.
Hastanede 78 gün boyunca yoğun bakımda komada tutuldum ve solunum cihazına bağlı
şekilde kalmiştım.
Akciğerimin bir kısmı alınan ve kafatasıma özel müdahaleler yapıldıktan sonra 10'dan fazla ağır operasyon geçirmiştim Olay gününden itibaren 571 gün boyunca hastanede tedavi görmüştüm.
komadan uyandıgimda;
hayatıma dair en dokunaklı detaylardan
biri 78 gün yoğun bakımda komada kaldım.
ilk kez uyandigimda bir an o anilar gozumun onumden geçmişti.
yogun bakimdan sonra beynimde şarapnel hasari nedeniyle konuşma ve etme yetimi tamamen kaybetmiştim.
esim dilek elime kalem tutup kucuk çizgilerle ve goz teması kurararak
Eşim Dilek'in bir an olsun ayrılmadığı desteği, yoğun fizik tedavi ve konuşma terapileri sayesinde yıllar sonra yeniden konuşmaya ve destekle adım atmaya başlamıştım.
habercilerin ve gazeticilere tek su sözlerimi soyleyerek sözümü bitirmiştim.
"O geceyi hatırlamak dahi zor ama zaman geriye dönse, bunca zorluğa rağmen yine düşünmeden köprüye koşar, hainlerin karşısına dikilirim. Her şey vatan, ezan ve bayrak için..."
"Beni öldüremediler de yıkamadılar da. Bir Mehmet ölür, bin Mehmet gelir."
diyerek sozu bittirdim.
o anı yaşayan bir mehmet yaman beyin komsu olan tanidigi da soyle röportajda konusmuştu.
"Ezan ve sela seslerini duyunca Ümraniye’den Mehmet’le birlikte Boğaziçi Köprüsü’ne doğru yola çıktık.
Köprüye vardığımızda büyük bir kalabalık vardı ancak darbeciler hiçbir uyararı yapmadan doğrudan halkın üzerine ateş açıyordu.
Yan yana ilerliyorduk.
Yoğun silah sesleri arasında Mehmet’in aniden yere yığıldığını gördüm. Başına şarapnel ve mermi isabet etmişti, ağır kan kaybetmeye başladı.
Devamını okumak için giriş yap
Bu bölümün ilk 29 paragrafını okudun. Geri kalanını okumak için ücretsiz hesabınla giriş yapabilir veya hemen kayıt olabilirsin.


Bölüm Yorumları