Kan bağı

Bölüm 11 – Kilitli KilerÜst kattan gelen gürültü hepimizi olduğumuz yere çiviledi.Kimse tek kelime etmiyordu.Mina yavaşça bana yaklaştı."...Bunu siz de duydunuz, değil mi?"Başımı sessizce salladım.Yanılıyor olamazdık.Ses gerçekten yukarıdan gelmişti.Dedemin dostu el fenerini sıkıca kavradı.Yüzündeki sakin ifade tamamen kaybolmuştu."Burada kalın." dedi."Tek başınıza mı çıkacaksınız?" diye sordum."Eğer biri gerçekten evdeyse, önce benim görmem daha doğru."Hayır anlamında başımı salladım."Birlikte geldik.""Birlikte bakacağız."Mina da aynı fikirdeydi."Kimse tek başına gitmiyor."Adam kısa bir süre düşündü.Sonunda istemeyerek de olsa kabul etti."Peki.""Ama dikkatli olun."Tünelden geri yürümeye başladık.Kitaplığın arkasındaki gizli kapıyı sessizce açtık.Koridor bomboştu.Az önce bizi kovalayan adamlardan eser yoktu.Kırılan cam hâlâ yerdeydi.Evin içi ise ürkütücü bir sessizliğe bürünmüştü.Yavaş adımlarla merdivenlere yöneldik.Her basamak gıcırdıyordu.Sanki ev bile bizi uyarmaya çalışıyordu.Üst kata çıktığımızda koridorun sonundaki kapının hafifçe aralık olduğunu fark ettim."Az önce açık mıydı burası?" diye fısıldadım.Dedemin dostu başını iki yana salladı."Hayır."Kapıya yaklaştık.İçeri baktığımızda oda darmadağındı.Dolabın kapıları açılmış, çekmeceler yere boşaltılmıştı.Birileri içeride bir şey aramıştı.Ama ne?Mina pencerenin önüne gitti."Pencere açık."Perde rüzgârla hafifçe sallanıyordu.Dedemin dostu pencereye yaklaştı.Çerçevenin kenarını inceledi.Sonra eğilip yerdeki çamur izlerini gösterdi."Biri buradan çıkmış."İzler pencerenin dışına doğru gidiyordu.Tam o sırada aklıma çekmecede bulduğumuz etiket geldi.Kiler.Cebimden küçük anahtarı çıkardım."Sanırım sıradaki durağımız belli."Adam anahtara uzun uzun baktı."Yıllardır bu anahtarı arıyordum.""Bugün bulacağımı hiç düşünmemiştim."Mina merakla sordu:"Peki kilerde ne var?"Adam derin bir nefes aldı."Bilmiyorum."Şaşkınlıkla ona baktım."Nasıl yani?""Büyükbabanız bana sadece şunu söylemişti..."> 'Doğru kişi gelmeden o kapıyı açma.'Koridorda yine sessizlik oldu.Ben elimdeki anahtara baktım.Sonra Mina'ya...Sonra dedemin dostuna...İçimde garip bir his vardı.Belki de...Dedemin bahsettiği doğru kişi bendim.