Kan bağı

Bölüm 15 – Çalışma OdasıKapıyı yavaşça ittim.İçerisi beklediğimden çok daha sessizdi.Kimse yoktu.Az önce duyduğum çekmece sesi de kesilmişti.Odaya dikkatlice girdim.Her şey yerli yerindeydi.Masa...Kitaplık...Pencerenin önündeki eski koltuk...Hiçbiri değişmemiş gibiydi.Ama sonra gözüm masaya takıldı.Sağ taraftaki çekmece birkaç santimetre açıktı.Birbirimize baktık."Az önce kapalıydı." dedi Mina.Sessizce başımı salladım.Cebimdeki küçük anahtarı çıkardım.Çekmecenin kilidine yerleştirdim.Anahtar hiç zorlanmadan döndü.Çekmeceyi yavaşça açtım.İçinde yalnızca tek bir defter vardı.Siyah deri kaplı, köşeleri yıpranmış eski bir defter...Kapağında hiçbir yazı yoktu.Defteri açtım.İlk sayfada büyükbabamın el yazısıyla yazılmış tek bir cümle vardı.> "Eğer bunu okuyorsan, doğru yolu seçmişsin."Sayfayı çevirdim.Bu kez uzun uzun yazılar vardı.Ama satırların çoğu siyah mürekkeple karalanmıştı.Sanki biri özellikle okunmasını istememişti.Sadece bazı kelimeler seçilebiliyordu."emanet...""güven...""1998...""ihanet...""son anahtar..."Defterin son sayfasına geldim.Orası diğer sayfalardan farklıydı.Hiç yazı yoktu.Boş görünüyordu.Tam kapatacakken Mina,"Bir dakika..." dedi."Bu sayfa gerçekten boş mu?"Defteri pencerenin önüne götürdüm.Güneş ışığı sayfanın üzerine vurunca ince izler görünmeye başladı.Normalde görünmeyen satırlar yavaş yavaş ortaya çıkıyordu.Gizli mürekkeple yazılmış bir mesajdı.Nefesimi tutarak okumaya başladım.> "Gerçek miras bir eşya değildir."Altında ise yalnızca bir ok işareti vardı.Ok...Duvarın köşesindeki eski dünya haritasını gösteriyordu.