Kan bağı

Bölüm 17 – Başladığımız YerErtesi sabah erkenden yola çıktık.Kimse konuşmuyordu.Elimde dedemin krokisi vardı.Haritadaki not hâlâ aklımdan çıkmıyordu.> "Başladığın yere dönmeden yolun sonunu bulamazsın."Arabadan indiğimizde mezarlık her zamanki kadar sessizdi.Rüzgâr, ağaçların yapraklarını hafifçe sallıyordu.Dedemin mezarına doğru yürüdüm.Her şey ilk günkü gibiydi.Beyaz taş...Üzerindeki çiçekler...Ve mezarın hemen yanındaki yaşlı meşe ağacı...Tam geri dönecektim ki Mina diz çöktü."Bir dakika.""Neye bakıyorsun?""Şuna."Mezar taşının alt kısmını gösterdi.Taşın kenarında küçücük bir oyuk vardı.İlk geldiğimiz gün çiçeklerin altında kaldığı için fark etmemiştik.Elimi uzatıp toprağı hafifçe temizledim.Oyuğun içinde küçük bir metal plaka duruyordu.Üzerine yalnızca üç rakam kazınmıştı.317"Bu bir tarih değil..." dedim.Mina düşünceli bir şekilde etrafına baktı."Belki de bir numara."Tam o sırada dedemin dostu sessizce konuştu."Mezarlıkta bütün mezarlar numaralandırılmıştır."Hepimiz aynı anda birbirimize baktık.317...Acaba başka bir mezarı mı gösteriyordu?Haritayı yeniden açtım.Köşesinde fark etmediğim minicik bir not daha vardı.> "İsimlere değil, sayılara bak."İçimde garip bir heyecan oluştu.Bu kez elimizde gerçekten çözülebilecek bir ipucu vardı.Ne yeni biri çıkmıştı...Ne de beklenmedik bir saldırı olmuştu.Sadece...Bizi bir sonraki adıma götürecek küçük bir sayı.317.

Ve artık bu sayının neyi işaret ettiğini öğrenmek zorundaydık.