Kan bağı

Bölüm 20 – Sandığın İçindeki GerçekSandığın başında uzun süre öylece durduk.Hiçbirimiz kapağı açmaya cesaret edemiyorduk.Sessizlik, yer altındaki taş odada daha da ağır hissediliyordu.Mina derin bir nefes aldı."Bunca yol bunun için miydi?"Dedemin dostu sandığa baktı."Belki de...""...ya da bu, sadece başlangıçtır."Yavaşça kapağın üzerindeki tozu sildim.Kilit yoktu.Sandık sadece kapalıydı.Elimi kapağın kenarına koydum.İçimde garip bir heyecan vardı.Yavaşça kaldırdım.Sandık gıcırdayarak açıldı.Hepimiz aynı anda içine baktık.Altın yoktu.Para da yoktu.İçinde yalnızca üç eşya vardı.Bir cep saati...Kırmızı kurdeleyle bağlanmış bir mektup...Ve küçük, ahşap bir kutu.İlk olarak cep saatini elime aldım.Arka kapağında ince bir yazı vardı.> "Zaman her şeyi saklar, ama hiçbir şeyi sonsuza kadar gizleyemez."Saati kurmaya çalıştım.Çalışmıyordu.Saat tam 21.17'de durmuştu."Bu saat neden durmuş olabilir?" diye fısıldadı Mina.Cevap veremedim.Sonra mektubu açtım.Kâğıt diğer bulduklarımızdan daha yeniydi.Üzerindeki yazılar dedemin el yazısıydı.> "Bu satırları okuyorsan, beni bulmaya değil, anlamaya çalışıyorsun.

İşte gerçek miras da budur.