Kan bağı

Bölüm 21 – Arşiv OdasıAnahtarı avucumda çeviriyordum.Üzerindeki yazıyı tekrar okudum.> Arşiv OdasıBu isim bana hiçbir şey ifade etmiyordu.Ama dedemin dostu bir anda yerinden doğruldu."Hatırladım."Mina ile aynı anda ona döndük."Neyi?""Eski belediye binasının altında küçük bir arşiv vardı.""Eskiden bütün tapular, mektuplar ve mahkeme kayıtları orada saklanırdı.""Yıllar önce kapatıldı.""Şimdi kimse kullanmıyor."İçimde yeniden bir umut doğdu."Belki de son emanet oradadır."---Ertesi gün eski belediye binasının önündeydik.Bina yılların yorgunluğunu taşıyordu.Boyaları dökülmüş, pencerelerinin çoğu tahtalarla kapatılmıştı.Kapıyı ittik.İçerisi sessizdi.Tozlu koridorlardan geçerek bodrum kata indik.Merdivenlerin sonunda demir bir kapı vardı.Kapının üzerinde küçük, paslanmış bir levha asılıydı.ARŞİVCebimden anahtarı çıkardım.Kilide taktım.İlk denemede dönmedi.Biraz daha bastırınca...Çıt.Kapı açıldı.İçeride uzun raflar uzanıyordu.Binlerce dosya...Yüzlerce kutu...Hepsinin üzerinde yıllar yazıyordu.1989...1993...1998...Benim gözüm doğrudan 1998 yazan rafa takıldı.Çünkü dedemin fotoğrafının arkasındaki tarih de oydu.Kutuyu raftan indirdim.Tozunu üfledim.Tam açacakken durdum.Kutunun kapağında dedemin tanıdık el yazısıyla tek bir not vardı.> "Her belge gerçeği anlatmaz.

Bazen eksik olan sayfa, en önemli sayfadır."Kutuyu açtım.İçindeki dosyaları tek tek incelemeye başladım.İlk dosya sıradan bir tapu kaydıydı.İkincisi eski bir gazete kupürüydü.Üçüncü dosyaya geldiğimde elim durdu.Dosyanın kapağında büyük harflerle şunlar yazıyordu:MİRAS DAVASIKalbim hızla çarpmaya başladı.Dosyayı açtım.İlk sayfa yerindeydi.İkinci sayfa...Üçüncü sayfa...Sonra bir boşluk.Sayfa numaraları devam ediyordu ama...En önemli sayfa dosyadan koparılmıştı.Tam o sırada dosyanın içinden küçük, sararmış bir kâğıt yere düştü.Üzerinde yalnızca tek cümle yazıyordu:> "Gerçek, mahkeme salonunda değil... tanığın sessizliğinde saklıydı."