Kan bağı

Bölüm 23 – Kayıttaki SesKaseti dikkatlice cebime koydum.Arşiv odasından ayrılmadan önce son kez raflara baktım.Sanki yıllardır burada bizi bekliyordu.Eski belediye binasından çıkınca doğruca dedemin evine döndük.Tavan arasında eski eşyaları karıştırmaya başladık.Kutular...Eski radyolar...Bozuk lambalar...Ve en sonunda...Tozlanmış, gri renkli bir kasetçalar.Mina fişini prize taktı.Kırmızı ışık yandı."Çalışıyor..."Kaseti yavaşça yerine yerleştirdim.Elim bir an durdu.Sonra Play tuşuna bastım.Kasetin bandı dönmeye başladı.İlk birkaç saniye boyunca sadece cızırtı duyuldu.Sonra yaşlı bir adamın sesi geldi.> "Bugün ifade vermeyi kendi isteğimle kabul ediyorum..."Odadaki herkes sessizleşti.Ses devam etti.> "Yıllardır sustum."> "Çünkü doğruyu söylersem birçok insanın hayatı değişecekti."Kasette kısa bir sessizlik oldu.Adam derin bir nefes aldı.> "O gün mahkemede anlatmadığım bir şey vardı."Kalbim hızlanmaya başladı.İşte beklediğimiz an buydu.Adam konuşmaya devam etti.> "Mirasın sahibi sandığınız kişi..."Kasetten aniden yüksek bir cızırtı yükseldi.ÇŞŞŞŞŞ...Ses tamamen kesildi.Kaset dönmeye devam ediyordu ama hiçbir şey duyulmuyordu.Mina telaşla kasetçaları durdurdu."Bozuldu mu?"Kaseti çıkarıp ışığa tuttum.Bandın tam ortası kesilmişti.Hem de makasla...Kasten.Kasetin içine küçük, katlanmış bir kâğıt sıkıştırılmıştı.Kâğıdı açtım.Üzerinde tek cümle vardı.> "Bazı gerçekler duyulmak için değil, bulunmak için saklanır."Kaseti yeniden elime aldım.Bandın kesildiği yere dikkatlice baktım.Kesilen bölüm çok küçüktü.Belki de...Eksik olan kısmı başka bir kasetteydi.Tam o sırada gözüm kasetin etiketine takıldı.Az önce fark etmediğimiz küçücük bir ayrıntı vardı.Etiketin sağ alt köşesinde el yazısıyla şunlar yazıyordu:Kaset: 1/2Odanın içinde yine derin bir sessizlik oluştu.Demek ki...İkinci bir kaset daha vardı.