Kan bağı

Bölüm 30 – Eksik ParçaRadyo istasyonundan döndüğümüzde hava kararmıştı.Kimse konuşmuyordu.Dedemin sesi hâlâ kulaklarımdaydı.> "...şimdi onları koruman gerekiyor."Masanın üzerine bütün bulduklarımızı dizdim.Eski fotoğraflar...Anahtarlar...Haritalar...Notlar...Mektuplar...İlk kez hepsi aynı yerdeydi.Mina dikkatlice hepsine baktı."Bir şey eksik.""Neymiş?""Bak."Haritayı, pusulayı ve mektubu yan yana koydu."Üçünde de taç sembolü var.""Fotoğrafta da var.""Kaset kutusunda da vardı."Başımı salladım."Evet.""Ama hiçbirinde sembolün anlamı yazmıyor."O an dedemin ilk günlüğünü yeniden açtım.Sayfaları tek tek çevirmeye başladım.Bu kez okumuyordum.Sadece inceliyordum.Bir sayfanın köşesi diğerlerinden daha kalındı.Dikkatlice kaldırınca altından küçük bir çizim çıktı.Taç sembolünün aynısı...Ama bu kez altında iki kelime yazıyordu.> "Aile Yemini."Odadaki sessizlik yeniden çöktü."Aile yemini mi?" diye fısıldadı Mina.Sayfanın devamında sadece tek cümle vardı.> "Bu sembol mirası değil, verilen sözü temsil eder."Bir anda bütün ipuçları anlam kazanmaya başladı.Taç...Bir servetin simgesi değildi.Bir sözün simgesiydi.Tam günlüğü kapatacakken içinden eski bir zarf düştü.Üzerinde yalnızca şu yazıyordu:> "Bunu en sona sakladım."Zarf mühürlüydü.Arkasında ise dedemin el yazısıyla tek bir not vardı.> "Bunu ancak bütün parçaları topladıktan sonra aç."Mina bana baktı."Açalım mı?"Elimi zarfın üzerine koydum.Bir an düşündüm.Sonra başımı yavaşça salladım."Hayır.""Dedem ilk kez bize doğrudan bir şey söyledi.""Bu kez onun istediği gibi yapacağız."Zarfı dikkatlice tekrar masaya bıraktım.Henüz...Son parça bulunmamıştı.