Kan bağı

Bölüm 31 – Son Parçanın GölgesiErtesesi sabah ilk işim çalışma odasına gitmek oldu.Masanın üzerindeki zarf hâlâ bıraktığım yerde duruyordu.Dokunmadım.Dedem bir şeyi en sona sakladıysa, bunun bir nedeni vardı.Odayı yeniden incelemeye başladım.Bu kez ipucu aramıyordum.Sadece etrafa dikkatlice bakıyordum.Kitaplık...Masa...Pencere...Eski koltuk...Her şey tanıdıktı.Tam çıkacakken duvardaki aile fotoğraflarına gözüm takıldı.Bir şey farklıydı.En büyük çerçevenin duvarda bıraktığı iz, fotoğraftan daha büyüktü.Fotoğraf sonradan değiştirilmiş gibiydi.Çerçeveyi dikkatlice kaldırdım.Arkasında küçük bir kâğıt bantlanmıştı.Kâğıtta yalnızca bir tarih yazıyordu.18 EylülBaşka hiçbir şey yoktu.Mina yanıma geldi."Bu tarih neyi ifade ediyor?"Başımı iki yana salladım."Bilmiyorum."Tam kâğıdı cebime koyacakken arkasında silik kurşun kalem izleri fark ettim.Pencerenin önüne götürdüm.Güneş ışığı vurunca yazılar belirginleşti.> "Takvimlere değil... günlere bak."Şaşkınlıkla birbirimize baktık.O anda aklıma dedemin çalışma masasının üzerindeki eski masa takvimi geldi.Yıllardır aynı sayfada duruyordu.Koşarak masaya gittim.Takvimi elime aldım.Yapraklarını çevirmeye başladım.Sonunda...18 Eylül sayfasına ulaştım.Sayfanın alt köşesi katlanmıştı.Katı açınca küçücük bir not çıktı.> "Bahçedeki çınar, yalnızca sonbaharda sırrını gösterir."Pencereden dışarı baktım.Bahçedeki yaşlı çınarın yaprakları yavaş yavaş sararmaya başlamıştı.Belki de...Bunca zamandır her gün önünden geçtiğimiz ağaç...Son parçayı sessizce saklıyordu.